Vrijdag hadden we alles al ingepakt en zaterdag waren we dus al rond half 10 op pad. Jill deed mooi haar ochtendslaapje in de auto en eenmaal daar aangekomen was Jill uitgerust en hield ze zich met haar ligakoek en speelgoed bezig terwijl wij de tent opzetten. We hadden een superplek, hoe we die bemachtigd hebben in zo'n druk weekend weten we nog steeds niet, maar we zaten aan het meer en hadden ook een extra cabin (met 3 wanden) waarin we onze tent en spullen kwijt konden. Eerst leek die cabin ons wat overbodig toen we boekten, maar achteraf bleek deze heel handig, want het was 's nachts maar 11 graden en dat gaf dus wat meer beschutting.
Nadat we de tent hadden opgezet besloten we te gaan zwemmen, het meer lag immers voor de tent en het wat mooi weer. Jill ging met Sean het water in en ik had mooi het excuus dat ik foto's moest maken en Jill's badlaken gereed moest houden. Jill vond het meer deze keer helemaal niet eng (in vergelijking met vaderdag - zie paar maanden
terug).
Na het zwemmen was het tijd voor het middageten en daarna was Jill toch wel erg moe. We waren erg benieuwd hoe Jill het slapen in de tent zou vinden. Ze had haar campingbedje bij waar ze al vaker in geslapen had, maar dat was al weer een tijdje geleden. Het zwemmen en de buitenlucht hadden Jill waarschijnlijk goed gedaan, want zonder enige vorm van protest viel ze in slaap en werd ze ruim 1,5 uur later pas weer wakker.
Na het middagdutje was het tijd voor een snack op het strand. De camping had een klein strandje waar we heen zijn gelopen. Eigenlijk mocht Clover niet mee, maar we zijn in het uiterste hoekje van het strand onder een boom gaan zitten en niemand vond het erg.
Ik had als snack een banaan in gedachte, Jill niet, die vond het zand veel lekkerder.
Rond half 5 zijn we terug gegaan naar de tent en begonnen we met het avondeten. Ja, alles duurt langer op de camping, dus Sean wilde op tijd met het vuurtje beginnen. Jill hielp mama met het voorbereiden van de groentes en na een uurtje en wat gehannes hadden we dan toch spaghetti. Jill vond het heerlijk en kliederde er vrolijk op los.
Ter afsluiting van deze geslaagde dag genoot Jill met papa nog van het meer en de eendjes (ka, ka, ka.... dat zegt Jill nu als ze een eend ziet).
Het koelde al hard af en toen Jill naar bed ging had ik haar een dikkere slaapzak dan normaal aangegeven. Daar was Jill het niet mee eens omdat ze zich er niet goed in kon omrollen. Nadat de buitenste laag van de slaapzak had verwijdert viel ze weer als een blok in slaap. Toen Sean en ik later marshmellows aan het roosteren waren schrokken we ons ineens een hoedje. Een luide knal. Vuurwerk! We hadden op het strand al wel geruchten gehoord en die bleken dus waar te zijn. Geweldig, hebben wij weer, zou Jill hier wel doorheen slapen. En ja hoor, het waren echt hele harde knallen, maar ze sliep gewoon door. We waren erg onder de indruk en maakten ons ineens een stuk minder zorgen over het lawaai dat de afwas van de buren produceerde.
's Nachts bleek mijn vermoeden dat 1 laagje slaapzak niet genoeg was waar te zijn. Rond half 6 werd Jill wakker (we denken van de kou) en had ze een extra trui en een warme fles melk nodig om nog even terug in slaap te vallen. Toen werden we allemaal pas rond 8 uur wakker. Na het ontbijt was het tijd om in te pakken en het weer begon ook te veranderen. Ongeveer 28 uur nadat we vertrokken waren, waren we weer thuis van een geslaagde kampeertrip. Nu het zo goed bevallen is gaan we volgend jaar wel een wat grotere tent aanschaffen met 2 aparte slaapvertrekken. Jill moest nu in de voortent en dat ging wel, maar als we voor een paar dagen zouden gaan zonder cabin is dat niet heel handig.
We zijn super trots op onze camping girl!
