En toen kwam OMA!

De timing kon haast niet beter want Irene kwam precies tussen onze vakantie en oma's vlucht in. Als je van "beter" kan spreken natuurlijk, want die orkaan heeft heel wat schade aangericht in ons kleine staatje.

Maar goed in het Noord-Westen van Vermont viel de schade mee en waren de wegen begaanbaar en dus vertrokken mama en Jill op maandag naar Montreal om oma op te halen. Er stond flink wat file, maar we waren precies op tijd voor een warm welkom. Jill stond helemaal te dansen en sloeg haar handen voor haar mond. OMA! Dat was het begin van 4 weken plezier, want ja, oma bleef lekker lang terwijl arme opa voor zijn werk naar Australie moest.

Oma had geluk, want de maand September is over het algemeen erg mooi qua weer en er is altijd veel te doen tijdens deze "harvest" maand. Zo begon het de eerste week met tropische temperaturen waar oma sinds het voorjaar in Nederland niet meer mee te maken had gehad. Het was flink warm, maar dat betekende: ijsjes eten in de tuin!


Maar ook op z'n tijd werd er een kopje koffie gedronken....


... en gekookt wat voor mama erg luxe was!


Talloze ritjes naar de speeltuin hoorden ook bij dit bezoek. Vooral op woensdagen was oma hier erg druk mee. Op woensdag doen papa en mama normaal samen de opvang van de meiden omdat we op die dag allebei moeten werken (mama vroeg en papa laat) en geen opvang hebben, maar omdat oma er nu was konden papa en mama samen op het gemak de deur uit terwijl de meiden zwaaiden en het geen probleem vonden dat wij vertrokken.


En op zijn tijd werd er ook een lekkere picknick gehouden, want dat prima weer hield maar aan en uiteindelijk heeft het maar 2,5 dag geregend en is het twee nachten wat kouder geweest.


Omdat het bezoek zo lekker lang was deze keer hebben we ook allerlei uitstapjes kunnen doen die ik in aparte verslagen zal beschrijven.

Hurricane Irene

Zondag 28 augustus kwam Irene ook langs Vermont. Hoewel de media de meeste aandacht had besteed aan de voorspelde schade in NY en North Carolina was Vermont veel harder getroffen. Zelfs in Nederland kwamen we met ons kleine staatje in het nieuws.

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/7666/Orkaan-Irene/article/detail/2874120/2011/08/29/Overstromingen-in-Vermont-door-Irene.dhtml

http://www.nu.nl/buitenland/2602949/helis-brengen-voedsel-plaatsen-vermont.html

In de "provincie" waar wij zitten viel het gelukkig mee al is er in onze tuin wel een boom omgewaaid. Phew.... gelukkig stond de wind de juiste kant op anders hadden we wel veel schade gehad.

Cape Cod - Dag 8

Snel naar huis want orkaan Irene was in aankomst! Overal op Cape Cod werden al maatregelen getroffen.



Als dat maar goed zou gaan en al helemaal omdat oma 2 dagen later naar Montreal zou vliegen voor haar bezoek.

Cape Cod - Dag 7

De laatste volle dag al weer. Nadat Kim en Ivy na een laatste speeluurtje weer op tijd vertrokken waren richting Vermont gingen we eens bedenken wat we de laatste dag nog wilden doen.

We besloten het rustig aan te doen aangezien de meiden de dag ervoor moe waren geweest en we de volgende dag weer een lange autorit voor de boeg hadden.



We zijn nog een laatste ochtendje naar het strand geweest en na het middagdutje waren we uitgenodigd bij Reese in het huisje. Daar hebben we nog wat tijd bij het zwembad doorgebracht en na een laatste barbeque zijn we ter afsluiting van de vakantie een ijsje gaan eten met z'n allen.

Een prima "low key" afsluiting van een drukke, maar fijne vakantie.

Cape Cod - Dag 6

Na een drukke dag en wederom vroeg opstaan werd het op de een na laatste dag toch een beetje te veel voor de meiden. Jill was moe en Vera was ook toe aan wat langere dutjes dan anders.
Dat maakten het geplande stranddagje voor Kim en Ivy wel wat anders dan gehoopt aangezien we al op tijd richting huisje moesten voor het middagdutje. De meiden zaten er gewoon even doorheen. Maar goed, gelukkig hebben ze nog wel samen gespeelt en na het middagdutje hebben we nog een wandeling gemaakt en samen weer fijn gegeten. Ook was Kim zo lief om op te passen waardoor papa en mama nog een avondje samen op stap konden!

Cape Cod - Dag 5

Volgens traditie ging om 6 uur het "alarm" af en konden we ons opmaken voor een volle, maar gezellige dag. Sean en Jill gingen tijdens Vera's dutje naar het strand en mama kon mooi alles (weer) inpakken voor ons uitstapje naar Chatham waar we een tweede poging gingen wagen om zeehonden te zien.
In Chatham komen iedere dag aan het eind van de ochtend de vissersboten aan en ze gooien de visresten in de zee waar de zeehonden op af komen. Jill kon ze op een gegeven moment ook zelf ontdekken en had de grootste lol!


Na het middagdutje kwam Reese met haar familie naar ons en zijn we allemaal naar het strand geweest. Toen we op het punt stonden een strandwandeling te gaan maken kwamen Kim en Ivy aan uit Vermont aangezien zij 2 nachten bij ons op bezoek zouden komen. Dat was een goede timing aangezien zij na de lange rit hun benen wel even wilden strekken.


Tijdens de wandeling hebben we nog een van de weinige familiefoto's kunnen maken al kun je Vera niet goed zien. Die deed op vakantie trouw nog een kort dutje voor het avondeten omdat ze iedere dag zo vroeg wakker was.

Reese en haar familie bleef bij ons barbequen en het was dus gezellig druk in ons huisje. Nadat ze vertrokken waren gingen Jill en Ivy samen slapen. Nou ja het was meer een soort van pyjamafeest...... het was rond half 9 pas stil geloof ik.

Cape Cod - Dag 4

Al voor vertrek bleek dat 2 families van onze opvang dezelfde week ook op Cape Cod zouden zijn. Zij huurden samen een huisje niet al te ver bij ons vandaan en een van de meiden is Jill's beste vriendin, Reese. We hadden dan ook afgesproken dat we elkaar zouden bellen om samen wat te ondernemen. Op maandagochtend ging de telefoon en de moeder van Reese vroeg "we gaan vandaag fietsen, gaan jullie mee?". Wij "fietsen, ja leuk hebben we nog niet veel gedaan deze vakantie".

We hadden na Vera's ochtenddutje (dat gelukkig al vroeg begint als je om 6 uur wakker bent) afgesproken bij de fietsenverhuur in het plaatsje Dennis. Vanuit daar begint een fietspad dat bijna de hele Cape doorkruist aangezien het vroeger een spoorlijn was.
Daar vertrok de stoet en regelmatig moest er gestopt worden om te wisselen van trailer, fietsstoel etc. Ook op zijn tijd voor een foto natuurlijk!

Op het omkeerpunt werd er gegeten en daar hoort een ijsje bij!

Vera was zo moe dat ze tegen het einde van de rit in slaap viel op de fiets.

Na een succesvolle middag op het strand lagen de meiden weer op tijd op bed en was het tijd voor papa en mama om samen te eten. Overal op Cape Cod verkopen ze kreeft en ons huisje had zelfs ook een pan om ze te koken. Levend, wel te verstaan. Dat vond ik toch wel erg sneu en ik had het ook niet zo op de levende kreeften die de middag bij ons in de koelkast hadden doorgebracht. Ze zaten dan wel in een zak, maar toen ik de koelkast heel voorzichtig open deed en Sean hard "boe" achter me riep had ik wel bijna een flauwte...... snel in die pan dan toch maar en genieten.....

Al blijft het sneu en kraakt het ook aardig!

Cape Cod - Dag 3

Wat zullen we vandaag eens gaan doen dachten we toen onze alarmklokken al om 6.00 u afgingen. FIETSEN.

Na Vera's ochtenddutje hadden we op de kaart gezien dat er een aquarium was in het Zuid-Westelijkste puntje van Cape Cod waar ze iedere dag demonstraties gaven in het voeren van zeehonden. Het aquarium was onderdeel van de Marine Universiteit. Ook was er een mooi fietspad dat vanuit het aquarium langs het strand loopt. Perfect dus. Dachten we.

Al was er 1 probleem toen we daar uiteindelijk aankwamen. Het zwembad werd die dag schoongemaakt en de zeehonden waren ergens anders ondergebracht. Geen demonstraties. Helaas! Maar gelukkig hadden ze nog andere exhibits met vissen en zeesterren en Jill heeft nog een zeester aan mogen raken. Helemaal goed dus.

Rond half 12 zaten we op de fiets met het idee om ergens op het strand te gaan lunchen. Daar hadden de meiden anderen gedachten over. Om de een of andere reden (we weten tot op de dag van vandaag nog niet waarom) zette Vera het op een huilen. Lees schreeuwen. Jill schrok daarvan en vond het erg voor Vera en ging ook meedoen. Binnen 2 minuten keek het hele strand naar ons en zijn we maar weer vertrokken.

Na de lunch in het huisje en een middagdutje was ook het strand geen succes en waren we meer tijd kwijt aan het verkassen van de spullen dan het verblijf op het strand zelf. Al met al dus niet een superdag en om half 7 lagen Jill en Vera op bed. Wij niet veel later ook geloof ik.

Cape Cod - Dag 2

Dag 2 op Cape Cod en het werd nu tijd om echt op verkenning uit te gaan. We wilden het stadje Sandwich waar we (bleek niet al te) dichtbij zaten op de fiets gaan verkennen. O ja fietsen mee, daar ging nog een verhaal aan vooraf.

De week voor vertrek hadden we besloten dat de fietsen mee moesten, maar er was toen 1 probleem. Het fietsenrek dat we nog uit Nederland hadden past op geen enkele Amerikaanse trekhaak. Sean had er zelfs via het internet nog een besteld, maar ook op die trekhaak paste hij net niet. En ja om dan het risico te nemen dat de fietsen op de snelweg belanden..... euh nee. Dus wat doe je dan. Je koopt een nieuw fietsenrek! Kassa!

Maar goed, de fietsen moesten daarom benut worden al bleek na 25 minuten fietsen langs een drukke weg dat het niet te doen was om in het stadje te komen. Helaas, maar wel zo veilig met de auto. Toen bleek ook nog eens dat Sandwich niet al te boeiend was, maar de rest van de vakantie zijn we er wel regelmatig met de auto en de fietsen achterop (op het nieuwe fietsenrek) opuit getrokken.

Ook al was er in het stadje niet al te veel vertier er was wel een erg lekker visrestaurant (Ray's Seafood) waar we gelunched hebben en er was ook een speeltuin. Altijd goed!
Na het middagdutje zijn we weer naar het strand gegaan natuurlijk en al snel bleek dat je aan een strandvakantie met 2 kleine kinderen ook meteen een goede conditie overhoudt. Wat een gesleep....

Cape Cod - Dag 1

Na heel wat daagjes inpakken was het dan zover. Vakantie!

Omdat het Cape Cod het Zeeland van de regio New England blijkt te zijn had iedereen ons aangeraden om maar vooral op tijd te vertrekken. Cape Cod wordt doormiddel van een brug met het vaste land verbonden en daar sta je altijd vast! Nou dat advies werd door Sean van harte genomen en om half 5 's ochtends (!) zaten we in de auto. Onder het motto "Dan zijn we op tijd voorbij Boston, en over de brug voor iedereen in het huisje wil, en o ja de meiden zouden de eerste helft gewoon in de auto verder slapen".

Nou de eerste twee doelen lukten, zonder problemen langs de stad en om half 10 waren we zonder enig oponthoud over de brug. Helaas hadden we niet gedacht aan het feit dat we pas om 14.00 u in het huisje mochten..... wat doe je dan met twee erg vermoeide kids? Rondlopen! Want dat doel was niet zo gelukt, Vera en Jill vroegen zich om half 5 verbaasd af wat er gebeurd was en hoe ze in de auto beland waren. De eerste 1,5 uur waren ze niet zo blij, maar na een ontbijtje op de parkeerplaats vielen ze als een blok in slaap.

We zijn om de tijd te doden naar de plaatselijke VVV gegaan voor folders en om half 2 mochten wat eerder in het huisje. Het was super en we zijn meteen een dutje gaan doen. Daarna nog even naar het strand natuurlijk dat 25 meter van ons huisje was en na een makkelijk avondeten even naar de supermarkt en op tijd naar bed. Dat was een goed begin!

Tot later!

Wij gaan een weekje naar het strand........



en nu snel verder met inpakken, want het halve huis moet mee!

Vera 10 maanden

Nu ik dit berichtje schrijf is Vera inmiddels al weer ruim 11 maanden, dus ik moet even terugdenken wat er allemaal veranderd was tussen de 9de en 10de maand met Vera.
Nou dat was nogal wat. Vera kruipt! En hoe, ze is snel en komt echt overal aan! Binnen een paar dagen nadat was gaan kruipen ging ze zich ook optrekken en blij dat ze is! Ze was al een hele vrolijke baby, maar nu ze overal heen kan is het op en top geluk. En voor ons.... ja wel wat meer werk zoals deze foto laat zien.....



De week voor de vakantie waren we druk met inpakken en ik realizeer me nu dat ik helemaal geen foto gemaakt heb op de dag dat Vera 10 maanden werd. Oeps..... deze foto is op vakantie gemaakt en is dus maar een weekje te laat.

En buiten deze verandering niet veel nieuws geloof ik. Wel heeft Vera inmiddels 4 tanden boven en 2 onder. Dat komt goed uit, want eten kan ze nog steeds als geen ander!

Van die dingen om te onthouden....

Jill heeft regelmatig uitspraken of ontdekkingen waar we smakelijk om moeten lachen. En eigenlijk moeten we die wat beter bijhouden. Ik plaats ze nog wel eens op Facebook (het Amerikaanse Hyves) maar ik weet niet of je dat ooit eens zou kunnen uitprinten. Misschien moeten we het maar ouderwets op papier gaan bijhouden of beter op deze blog.
Vanmiddag zaten we te lunchen en ineens zegt
Jill "Ik ben wit".
Ik "Ja dat klopt, hoe kom je daarbij?".
Jill weer "Cora is ook wit"..... (vriendinnetje van school).

Toen begon het bij mij te dagen dat er deze week een Afrikaans kindje op school is begonnen.

Ik "zijn er ook vriendjes op school niet wit dan".
Jill "Ja Leo".....

Ik maar uitgelegd dat er mensen met allerlei kleuren bestaan. Zoals wit, zwart, bruin, geel.....toen voegde Jill er blauw aan toe. Ja dat dan weer niet en toen werd het wel erg ingewikkeld. Ik heb het er maar even bij gelaten. Ja wat moet je anders. Wel een nadeel van Vermont natuurlijk waar 95% van de bevolking blank is.

Holle Bolle Gijs

alias.... Vera. Een complete obsessie heeft ze kreukelen, versnipperen maar het liefst opeten! Ieder onbewaakt moment neemt ze het ervan en er zijn dus al een aantal van Jill's boeken gesneuveld als die niet oplet. O, o, die Vera...... eten kan ze als geen ander. Deze week is ze bij de opvang al begonnen met hun snacks, want dat geprakte eten dat hoeft niet meer. Vera eet liever crackers met kaas en smoothies.
Van al dat eten heeft ze veel energie en ze is al aardig goed in zichzelf optrekken. Het kruipen was 2 weken leuk, maar nu is het toch tijd voor wat anders. En trots dat ze is!
Gelukkig wordt ze van al dit bewegen ook lekker moe en de middagdutjes gaan goed. Ze zit nu op een 2-3-4 schema zoals we het noemen. In de ochtend 2 uur wakker, na het ochtendje dutje 3 uur wakker en na het middagdutje 4 uur wakker. Met als nadeel dat Jill precies tussen die twee dutjes in slaapt. Ik kom nergens meer! Nou ja, binnenkort wel hoor, want we gaan over 1 week lekker op vakantie!

Zomerse plaatjes

Ik loop wat achter met het plaatsen van foto's van de verschillende uitstapjes die we in de afgelopen weken ondernomen hebben. Ach zo gaat dat in de zomer.... hele dagen lekker buiten en dan heb ik 's avonds niet altijd zin om nog achter de computer te kruipen. En in Nederland is iedereen toch vast op vakantie en zal de blog ook wat minder regelmatig bezocht worden.
Om toch niet geheel achter te komen lopen zijn hier wat foto's van de afgelopen tijd.

4TH OF JULY PARADE - RICHMOND



LAKE MONSTERS BASEBALL GAME - Voor Jill en haar beste vriedin Reese (die 3 dagen na Jill jarig is) verjaardag. Vera bleef bij de oppas en Jill werd verwend.



SHELBURNE FARMS SUMMER CONCERT SERIES - Een avondje feesten is wel aan Jill besteed, vooral als Reese er ook blijkt te zijn. Vera wist niet wat ze van haar zus moest denken.