Maar goed in het Noord-Westen van Vermont viel de schade mee en waren de wegen begaanbaar en dus vertrokken mama en Jill op maandag naar Montreal om oma op te halen. Er stond flink wat file, maar we waren precies op tijd voor een warm welkom. Jill stond helemaal te dansen en sloeg haar handen voor haar mond. OMA! Dat was het begin van 4 weken plezier, want ja, oma bleef lekker lang terwijl arme opa voor zijn werk naar Australie moest.
Oma had geluk, want de maand September is over het algemeen erg mooi qua weer en er is altijd veel te doen tijdens deze "harvest" maand. Zo begon het de eerste week met tropische temperaturen waar oma sinds het voorjaar in Nederland niet meer mee te maken had gehad. Het was flink warm, maar dat betekende: ijsjes eten in de tuin!
Maar ook op z'n tijd werd er een kopje koffie gedronken....
... en gekookt wat voor mama erg luxe was!
Talloze ritjes naar de speeltuin hoorden ook bij dit bezoek. Vooral op woensdagen was oma hier erg druk mee. Op woensdag doen papa en mama normaal samen de opvang van de meiden omdat we op die dag allebei moeten werken (mama vroeg en papa laat) en geen opvang hebben, maar omdat oma er nu was konden papa en mama samen op het gemak de deur uit terwijl de meiden zwaaiden en het geen probleem vonden dat wij vertrokken.
En op zijn tijd werd er ook een lekkere picknick gehouden, want dat prima weer hield maar aan en uiteindelijk heeft het maar 2,5 dag geregend en is het twee nachten wat kouder geweest.
Omdat het bezoek zo lekker lang was deze keer hebben we ook allerlei uitstapjes kunnen doen die ik in aparte verslagen zal beschrijven.
