Afgelopen donderdag zijn we terug gekomen in Vermont na 3 geweldige weken in Nederland en Duitsland. We zijn nu net weer een beetje aan kant met het uitpakken van koffers, het wassen van kleding en de jetleg. Ook zijn de foto's al op de computer gezet, maar ze moeten nog uitgezocht worden en zullen daarna op de website verschijnen. 300+ foto's zijn niet zomaar uitgezocht.
Onze vakantie was erg geslaagd. We zijn 2 weken in Duitsland geweest om te kamperen, waarvan 1 week met opa en oma. We hadden heel veel geluk met het weer, buiten wat regen en kou de eerste 2 dagen ging het kwik gestaag omhoog en hadden we zelfs 30 graden. Jill heeft zich super vermaakt op de camping. We hebben uitstapjes gemaakt, maar ook het zwembad en de speeltuin waren favoriet.
Na ons camping avontuur hebben we nog een week bij opa en oma doorgebracht en hebben Sean en ik nog wat gewinkeld terwijl Jill naar de Efteling ging met opa en oma. Ook hebben we weer bijna al onze vrienden gezien in Etten-Leur en Haarlem e.o.
De terugvlucht was wat zwaar, omdat Jill erg moe was en daardoor regelmatig wat moet huilen. Alleen de laatste 1,5 uur heeft ze geslapen. Maar we zijn allemaal weer veilig terug in Vermont en moeten we weer wennen aan het gewone ritme. Ook Jill die nu wat minder aandacht krijgt dan bij opa en oma en hen weer een tijdje moet missen............
Met Baby#2 is alles ook goed. De gehele vakantie en ook tijdens de vluchten heb ik me heel goed gevoeld. Baby wordt nu zeker wel actiever en heeft ook zeker z'n intrek genomen. Mijn buik is al aardig gegroeid en ben ik volgens de gegevens van Jill bijna net zo'n grote omvang qua buik (85 cm) bij 25 weken als toen.....al voel ik me in ieder geval wel een stukje zwaarder dan toen rond deze tijd. Hier zijn de foto's om te vergelijken. Komende donderdag gaan we weer naar de gyneacoloog en dan zullen we horen wanneer we de 30 weken echo zullen krijgen. Spannend, maar tot nu toe gaat het super. Houden zo!
20 June 2010
25 May 2010
Hittegolf!
08 May 2010
19 weken echo
Afgelopen donderdag hadden we de +/-20 weken echo en dus weer een mogelijkheid om Jill's broertje of zusje te zien.
Op de een of andere manier was ik erg zenuwachtig voor deze echo. Waarschijnlijk het feit dat je er toch niet meer zo blanco in staat met een tweede en ik was ook erg benieuwd waar de placenta zit deze keer. De echografist was een aardige rustige man en nam zijn tijd. Jill deed het ook super al duurde het voor haar best lang. Alles zag er goed uit volgens hem en na de echo hadden we meteen een afspraak met de gyneacoloog. We kregen nogmaals te horen dat alles er goed uit zag en dat Baby qua afmeting en gewicht precies op schema zit. Wel hadden ze ook een plekje in de hersenen genaamd een choroid plexus cyst gezien. De arts verzekerde ons dat ze dat vaker zien en dat het vaak in het derde trimester weer verdwenen is. Als het dit hadden gevonden in combinatie met nog bepaalde andere afwijkingen aan handen en het hart dan was het wel een serieus probleem geweest. In eerste instantie schrok ik hier erg van en baalde vooral over het feit dat we weer eens uit de behandelkamer lopen onder het motto "alles komt goed" in plaats van "alles is goed". Maar kort daarna waren we er wel overheen en gaan gewoon uit van het beste en het feit dat de arts zich er ook geen zorgen over maakte. Jill had destijds ook wat plekjes in het hart die vanalles slechts zouden kunnen betekenen en die waren met de 30 weken echo ook verdwenen.
Het was wel erg grappig om het verschil te zien tussen Baby en Jill bij dezelfde echo. Jill was destijds popcorn en schopte vrolijk in het rond. Baby sliep gewoon lekker door en de echografist moest een aantal keer flink porren om de baby op de juiste plek te krijgen. Het kon Baby allemaal niet zo boeien en sliep lekker verder met een arm over het gezicht.....
De placenta ligt deze keer in ieder geval wel in een goede locatie dus we zijn nog steeds in de race voor een natuurlijke bevalling. Ondanks de "stress" na de echo was mijn bloeddruk maar 110/72. Nu gaan we binnenkort eerst op vakantie en daarna hoeven we pas weer terug naar de gyneacoloog. Dus tot nu toe gaat alles zoals ze hier zeggen "so far so good".....
We zijn nu weer een aantal foto's van Baby rijker en zullen proberen deze binnenkort op de website te plaatsen. Hier is al wel vast een foto van Jill die het allemaal machtig interessant vond en natuurlijk ook even op het grote bed wilde net als mama....

Op de een of andere manier was ik erg zenuwachtig voor deze echo. Waarschijnlijk het feit dat je er toch niet meer zo blanco in staat met een tweede en ik was ook erg benieuwd waar de placenta zit deze keer. De echografist was een aardige rustige man en nam zijn tijd. Jill deed het ook super al duurde het voor haar best lang. Alles zag er goed uit volgens hem en na de echo hadden we meteen een afspraak met de gyneacoloog. We kregen nogmaals te horen dat alles er goed uit zag en dat Baby qua afmeting en gewicht precies op schema zit. Wel hadden ze ook een plekje in de hersenen genaamd een choroid plexus cyst gezien. De arts verzekerde ons dat ze dat vaker zien en dat het vaak in het derde trimester weer verdwenen is. Als het dit hadden gevonden in combinatie met nog bepaalde andere afwijkingen aan handen en het hart dan was het wel een serieus probleem geweest. In eerste instantie schrok ik hier erg van en baalde vooral over het feit dat we weer eens uit de behandelkamer lopen onder het motto "alles komt goed" in plaats van "alles is goed". Maar kort daarna waren we er wel overheen en gaan gewoon uit van het beste en het feit dat de arts zich er ook geen zorgen over maakte. Jill had destijds ook wat plekjes in het hart die vanalles slechts zouden kunnen betekenen en die waren met de 30 weken echo ook verdwenen.
Het was wel erg grappig om het verschil te zien tussen Baby en Jill bij dezelfde echo. Jill was destijds popcorn en schopte vrolijk in het rond. Baby sliep gewoon lekker door en de echografist moest een aantal keer flink porren om de baby op de juiste plek te krijgen. Het kon Baby allemaal niet zo boeien en sliep lekker verder met een arm over het gezicht.....
De placenta ligt deze keer in ieder geval wel in een goede locatie dus we zijn nog steeds in de race voor een natuurlijke bevalling. Ondanks de "stress" na de echo was mijn bloeddruk maar 110/72. Nu gaan we binnenkort eerst op vakantie en daarna hoeven we pas weer terug naar de gyneacoloog. Dus tot nu toe gaat alles zoals ze hier zeggen "so far so good".....
We zijn nu weer een aantal foto's van Baby rijker en zullen proberen deze binnenkort op de website te plaatsen. Hier is al wel vast een foto van Jill die het allemaal machtig interessant vond en natuurlijk ook even op het grote bed wilde net als mama....
30 April 2010
16 April 2010
Baby update
Gisteren hadden we een routine bezoek bij de gyneacoloog. Alles gaat tot nu toe erg goed. Mijn bloeddruk blijft mooi laag (106/60) en de baarmoeder is gegroeid tot waar je kan verwachten met 16 weken. Ook was de baby's hartslag mooi regelmatig en sterk (140 per minuut) en alles gaat volgens de arts de ook volgens het boekje.
Over 3 weken gaan we de baby weer zien op de echo en dan maar te hopen dat alles er van binnen ook goed uitziet!
Over 3 weken gaan we de baby weer zien op de echo en dan maar te hopen dat alles er van binnen ook goed uitziet!
11 April 2010
Een nieuwe zandbak!
Aangezien het bijna zomer is en Jill de zandbak bij de buren erg leuk vond moest er bij ons natuurlijk ook een komen. Papa had alle materialen vorige week al gekocht en dit weekend werd de nieuwe zandbak in elkaar gezet. Natuurlijk met de hulp van Jill!
03 April 2010
Paaseieren zoeken.
We zijn vanmorgen naar de opvang van Jill geweest waar de kinderen paaseieren konden zoeken. De kinderen werden ingedeeld op leeftijd en Jill was in de groep van 0-3 jaar. Deze kleinste kinderen konden op een eigen veldje eieren "zoeken" (lees rapen) zodat ze niet door de ouderen onder de voet werden gelopen. Jill had de smaak al snel te pakken en stopte de eieren mooi in haar tas. Aan het einde van de zoektocht werden de eieren open gemaakt en kon Jill de buit binnen halen.
Het was erg leuk en bovenal super mooi weer. Sean had de laatste keer geschreven over ons uitstapje naar de lammetjes. Toen moesten we nog een dikke jas en muts aan. Vandaag, precies 6 dagen later, konden we met korte mouwen naar buiten!




Het was erg leuk en bovenal super mooi weer. Sean had de laatste keer geschreven over ons uitstapje naar de lammetjes. Toen moesten we nog een dikke jas en muts aan. Vandaag, precies 6 dagen later, konden we met korte mouwen naar buiten!
Subscribe to:
Posts (Atom)