Een bietje sneeuw!

Whow, 7 maart 2011 gaat de boeken in als de op 4 na ergste sneeuwstorm ooit. Deze winter staat tot nu toe op de derde plaats voor de meeste sneeuw ooit.
En wat doe je dan op zo'n dag.....
Dan ga je om half 8 's ochtends met de hele buurt sneeuwruimen....

Vervolgens ga je binnen opwarmen en komt de snowplow voorbij......
Dan ga je na je kopje koffie weer terug naar buiten om sneeuw te ruimen.....

Om 9 uur blijkt dat de universiteit dicht is (de tweede keer in de 10+ jaren dat ik hier woon of mensen ken die hier wonen) en dan ga je maar de veranda schoonmaken.....
Dan weer naar binnen en Vera eten geven.....
Zou de post vandaag ook gewoon komen?
Na lunch is het dan tijd voor een middagdutje. Voor Jill en Vera dan, niet voor ons, want de veranda moest nogmaals schoon......
Na het wakker worden is het tijd voor de webcam met opa en oma...... (met dank aan Jill voor de uitstekende foto)....
Tenslotte ga je dan naar buiten om toch maar wat van al dat wits te genieten.....
Letterlijk.....
Ook leer je je kinderen dan al erg jong hoe je sneeuw moet ruimen zodat je dat over 16 jaar niet zelf hoeft te doen.....

Dan neem je nog even een indrukwekkende foto waarop je de hoeveelheid sneeuw kan meten in aantal kinderlengtes..... zie hier het begin van de oprit, 2.5x Jill hoog.
Na een rondje tuin even zwaaien naar Vera....
die niet zeker weet wat ze van al die sneeuw moet denken.
en deze foto heeft geen uitleg nodig..... ons alles! Jill en Vera

Het zijn de kleine dingen die het doen......

Nu ik de borstvoeding nagenoeg bijna helemaal heb afgebouwd konden Jill en ik weer eens een ochtendje samen op stap. Eerst was er yoga, die deze week op zaterdag was in plaats van op vrijdag. En daarna gingen Jill en ik nog even langs de bakker om iets lekkers mee naar huis te nemen voor bij de koffie.
Terwijl ik koffiebroodjes aan het uitzoeken was had Jill haar oog al op de met suiker bestooide koekjes. Ik vroeg of ze er een wilde en natuurlijk was het antwoord ja. Het waren koekjes in de vorm van sterren, de maan en in allerlei verschillende kleuren. Na 5 minuten peinzen wilde ze de gele maan. Toen werd het lastig, want Jill wilde het koekje meteen opeten. Leg dan maar eens uit dat je eerst moet betalen, maar na wat overtuigende woorden hield ze haar oog angstvallig op het koekje en gingen we toch richting de kassa. Nadat we hadden afgerekend was het moment eindelijk daar en begon Jill te smullen van haar koekje terwijl ze nog een dansje deed op de achtergrondmuziek in de winkel. Heerlijk! Gewoon op steenworp afstand van je huis zo genieten samen met mijn grote, kleine meid!

Arme Vera

Buikgriepje nummer 1 is binnen. Gisteren heeft Vera de hele dag overgegeven en voelde zich echt niet goed. Vandaag blijft alles nog binnen, maar ze slaapt veel en doet goed haar best om over dit virusje heen te komen.

Niet slecht na 2 maanden bij de opvang pas ziek....Jill was destijds na 2 dagen al ziek.

Wel altijd zielig zo'n klein hummeltje dat zich niet goed voelt. Nu maar hopen dat het zich niet door het huis verspreid, want dan wordt het nog een leuk weekend!

HELP! She is crazy!

Jill is ruim 2,5 en niet te stuiten op het moment. Ze gaat de hele dag aan een stuk als een stuiterbal door het huis. Springen, rennen, achter arme Clover aanzitten en alles doen wat niet mag is zo'n beetje de samenvatting van de dagen.
Het zal goed zijn als het wat warmer wordt zodat we buiten rondjes kunnen gaan rennen.

Sean had pas een oplossing in gedachten om Jill's energie eruit te krijgen. De glijbaan die normaal buiten staat is nu binnen en daar maakte Jill maar wat graag gebruik van. HELP!

Ja..... wat moet je ermee?

Vera heeft een flinke bos haar en gelukkig is er bijna niets van uitgevallen sinds haar geboorte. Er is alleen 1 probleem met al dit haar.... het doet eigenlijk altijd waar het zelf zin in heeft. Sean probeerde er laatst wat van te maken met Jill's kam en haar lotion. Maar of het er nou beter van werd?

Een zijscheidinkje?

Naar voren?

Naar achteren?

Een beetje rommelig?

Of maar gewoon als Vera zelf?

We maken ons er maar geen zorgen over tot ze 16 is denk ik.......

Beste winter,

U bent prachtig en dit jaar zeer duidelijk aanwezig in de vorm van pakken sneeuw en ijskoude dagen. Dat is op zich best fijn, want we hebben er van kunnen genieten. Zo zijn wij met onze familie een aantal keren met de sneeuwschoenen op pad geweest.
En dat levert best hele mooie familiefoto's op.

De kinderen vonden het leuk om in de sneeuw te spelen.

Onze hond genoot volop en we konden de band met de buren versterken in de vorm van sneeuwbalgevechten.

Maar nu is het mooi geweest en "lopen" we graag richting het voorjaar.

Zou dit mogelijk zijn? Bedankt dat u dit verzoek in overweging wilt nemen en dan graag tot volgend jaar!

Met vriendelijke groet,
Familie Diehl

Vera is 4 maanden

Vera is alweer 4 maanden en is en blijft een lieve knuffelkont. Ze lijkt op het moment haar voetjes wat te ontdekken en ze kan zich ook heel goed bezighouden met kijken naar haar grote zus. Haar slaappatroon wordt steeds beter en overdag kan ik redelijk zeker rekenen op 2 x 2 uur en dan nog een korter slaapje voor het eten. Ze is en blijft wel een vroege vogel 's ochtends, maar half 7 redt ze nu toch vaak wel. Eten kan ze ook nog steeds als geen ander, maar voorlopig hoeven we niet naar de kinderarts dus ik kan niet vertellen hoeveel ze nu weegt. Die updates zullen even moeten wachten tot Vera 6 maanden is.

Vera duimt niet net als Jill, maar zuigt vaak op haar wijs-en middelvinger. Of soms haar hele vuist......

Beestjes blijven leuk om naar te kijken.

En grote, maffe, zussen ook!