28 August 2011

Hurricane Irene

Zondag 28 augustus kwam Irene ook langs Vermont. Hoewel de media de meeste aandacht had besteed aan de voorspelde schade in NY en North Carolina was Vermont veel harder getroffen. Zelfs in Nederland kwamen we met ons kleine staatje in het nieuws.

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/7666/Orkaan-Irene/article/detail/2874120/2011/08/29/Overstromingen-in-Vermont-door-Irene.dhtml

http://www.nu.nl/buitenland/2602949/helis-brengen-voedsel-plaatsen-vermont.html

In de "provincie" waar wij zitten viel het gelukkig mee al is er in onze tuin wel een boom omgewaaid. Phew.... gelukkig stond de wind de juiste kant op anders hadden we wel veel schade gehad.

27 August 2011

Cape Cod - Dag 8

Snel naar huis want orkaan Irene was in aankomst! Overal op Cape Cod werden al maatregelen getroffen.



Als dat maar goed zou gaan en al helemaal omdat oma 2 dagen later naar Montreal zou vliegen voor haar bezoek.

26 August 2011

Cape Cod - Dag 7

De laatste volle dag al weer. Nadat Kim en Ivy na een laatste speeluurtje weer op tijd vertrokken waren richting Vermont gingen we eens bedenken wat we de laatste dag nog wilden doen.

We besloten het rustig aan te doen aangezien de meiden de dag ervoor moe waren geweest en we de volgende dag weer een lange autorit voor de boeg hadden.



We zijn nog een laatste ochtendje naar het strand geweest en na het middagdutje waren we uitgenodigd bij Reese in het huisje. Daar hebben we nog wat tijd bij het zwembad doorgebracht en na een laatste barbeque zijn we ter afsluiting van de vakantie een ijsje gaan eten met z'n allen.

Een prima "low key" afsluiting van een drukke, maar fijne vakantie.

25 August 2011

Cape Cod - Dag 6

Na een drukke dag en wederom vroeg opstaan werd het op de een na laatste dag toch een beetje te veel voor de meiden. Jill was moe en Vera was ook toe aan wat langere dutjes dan anders.
Dat maakten het geplande stranddagje voor Kim en Ivy wel wat anders dan gehoopt aangezien we al op tijd richting huisje moesten voor het middagdutje. De meiden zaten er gewoon even doorheen. Maar goed, gelukkig hebben ze nog wel samen gespeelt en na het middagdutje hebben we nog een wandeling gemaakt en samen weer fijn gegeten. Ook was Kim zo lief om op te passen waardoor papa en mama nog een avondje samen op stap konden!



24 August 2011

Cape Cod - Dag 5

Volgens traditie ging om 6 uur het "alarm" af en konden we ons opmaken voor een volle, maar gezellige dag. Sean en Jill gingen tijdens Vera's dutje naar het strand en mama kon mooi alles (weer) inpakken voor ons uitstapje naar Chatham waar we een tweede poging gingen wagen om zeehonden te zien.
In Chatham komen iedere dag aan het eind van de ochtend de vissersboten aan en ze gooien de visresten in de zee waar de zeehonden op af komen. Jill kon ze op een gegeven moment ook zelf ontdekken en had de grootste lol!


Na het middagdutje kwam Reese met haar familie naar ons en zijn we allemaal naar het strand geweest. Toen we op het punt stonden een strandwandeling te gaan maken kwamen Kim en Ivy aan uit Vermont aangezien zij 2 nachten bij ons op bezoek zouden komen. Dat was een goede timing aangezien zij na de lange rit hun benen wel even wilden strekken.


Tijdens de wandeling hebben we nog een van de weinige familiefoto's kunnen maken al kun je Vera niet goed zien. Die deed op vakantie trouw nog een kort dutje voor het avondeten omdat ze iedere dag zo vroeg wakker was.

Reese en haar familie bleef bij ons barbequen en het was dus gezellig druk in ons huisje. Nadat ze vertrokken waren gingen Jill en Ivy samen slapen. Nou ja het was meer een soort van pyjamafeest...... het was rond half 9 pas stil geloof ik.

23 August 2011

Cape Cod - Dag 4

Al voor vertrek bleek dat 2 families van onze opvang dezelfde week ook op Cape Cod zouden zijn. Zij huurden samen een huisje niet al te ver bij ons vandaan en een van de meiden is Jill's beste vriendin, Reese. We hadden dan ook afgesproken dat we elkaar zouden bellen om samen wat te ondernemen. Op maandagochtend ging de telefoon en de moeder van Reese vroeg "we gaan vandaag fietsen, gaan jullie mee?". Wij "fietsen, ja leuk hebben we nog niet veel gedaan deze vakantie".

We hadden na Vera's ochtenddutje (dat gelukkig al vroeg begint als je om 6 uur wakker bent) afgesproken bij de fietsenverhuur in het plaatsje Dennis. Vanuit daar begint een fietspad dat bijna de hele Cape doorkruist aangezien het vroeger een spoorlijn was.
Daar vertrok de stoet en regelmatig moest er gestopt worden om te wisselen van trailer, fietsstoel etc. Ook op zijn tijd voor een foto natuurlijk!

Op het omkeerpunt werd er gegeten en daar hoort een ijsje bij!

Vera was zo moe dat ze tegen het einde van de rit in slaap viel op de fiets.

Na een succesvolle middag op het strand lagen de meiden weer op tijd op bed en was het tijd voor papa en mama om samen te eten. Overal op Cape Cod verkopen ze kreeft en ons huisje had zelfs ook een pan om ze te koken. Levend, wel te verstaan. Dat vond ik toch wel erg sneu en ik had het ook niet zo op de levende kreeften die de middag bij ons in de koelkast hadden doorgebracht. Ze zaten dan wel in een zak, maar toen ik de koelkast heel voorzichtig open deed en Sean hard "boe" achter me riep had ik wel bijna een flauwte...... snel in die pan dan toch maar en genieten.....

Al blijft het sneu en kraakt het ook aardig!

22 August 2011

Cape Cod - Dag 3

Wat zullen we vandaag eens gaan doen dachten we toen onze alarmklokken al om 6.00 u afgingen. FIETSEN.

Na Vera's ochtenddutje hadden we op de kaart gezien dat er een aquarium was in het Zuid-Westelijkste puntje van Cape Cod waar ze iedere dag demonstraties gaven in het voeren van zeehonden. Het aquarium was onderdeel van de Marine Universiteit. Ook was er een mooi fietspad dat vanuit het aquarium langs het strand loopt. Perfect dus. Dachten we.

Al was er 1 probleem toen we daar uiteindelijk aankwamen. Het zwembad werd die dag schoongemaakt en de zeehonden waren ergens anders ondergebracht. Geen demonstraties. Helaas! Maar gelukkig hadden ze nog andere exhibits met vissen en zeesterren en Jill heeft nog een zeester aan mogen raken. Helemaal goed dus.

Rond half 12 zaten we op de fiets met het idee om ergens op het strand te gaan lunchen. Daar hadden de meiden anderen gedachten over. Om de een of andere reden (we weten tot op de dag van vandaag nog niet waarom) zette Vera het op een huilen. Lees schreeuwen. Jill schrok daarvan en vond het erg voor Vera en ging ook meedoen. Binnen 2 minuten keek het hele strand naar ons en zijn we maar weer vertrokken.

Na de lunch in het huisje en een middagdutje was ook het strand geen succes en waren we meer tijd kwijt aan het verkassen van de spullen dan het verblijf op het strand zelf. Al met al dus niet een superdag en om half 7 lagen Jill en Vera op bed. Wij niet veel later ook geloof ik.