Zwemles

Vandaag had Jill haar vierde zwemles in een zwembad hier in Burlington. Ze vindt het heel interessant en ook leuk denk ik. Ze heeft namelijk nog geen een zwemles gehuild en vandaag lachtte ze zelfs. Sinds de tweede zwemles gaan de baby's ook onderwater, alleen even kopje onder en ook dit vindt ze helemaal niet erg.

Na vandaag hebben we nog twee lessen te gaan en ik denk dat we dan regelmatig naar het zwembad zullen gaan om haar aan het water gewend te houden. Het is een leuke bezigheid met z'n drietjes, we zijn lekker actief bezig terwijl het buiten vaak te koud is.

Op de rug vindt Jill nog niet zo geweldig!

Natuurlijk heeft ze ook een extra schattig zwempak gekregen voor zwemles.

Onze Spa-baby, lekker relaxen.

Ohhhh, net kopje onder geweest.

Dat was even schrikken.

Maar gelukkig is papa er nog om met gerust te stellen.

Na de zwemles in het grotemensenbad nog even spelen en opwarmen in het babybadje.

Weer een voornemen het raam uit!

Voor Jill geboren werd hadden Sean en ik allerlei voornemens. We zouden Jill overal mee naar toenemen zodat ze flexibel wordt, we zouden niet te veel plastic speelgoed kopen, we zouden als het een meisje werd vooral geen roze kleertjes aandoen en we zouden nooit naar Center Parcs gaan. En zo waren er vast nog een aantal.

Goed, nu zijn we bijna 7 maanden verder en van 3 v/d 4 genoemde voornemens is al niets meer over. Als mensen voorstellen om bij ze te komen eten willen we lekker op tijd beginnen zodat Jill op tijd naar bed kan. We proberen maar 1 uitstapje per dag te plannen zodat haar schema niet in de war komt.... zover dus de flexibiliteit!

Zoals je op de foto kan zien is het eerste plastice speelgoed monster inmiddels ook de huiskamer binnengekomen en kijk eens naar de kleur van Jill's broek. Erg hoor!



Goed, het enige voornemen dat tot nu toe overeind blijft is Center Parcs, en ik kan bijna met zekerheid zeggen dat dat inderdaad niet gaat gebeuren, gewoonweg omdat dat hier niet bestaat. Anders weet ik het zo zeker nog niet, ik laat het je weten na ons eerste kampeeravontuur deze zomer, misschien is zo'n huisje dan ineens ook zo gek nog niet.

Zelfportret mama en dochter

Vanwege sneeuwstorm nr 6 sinds we hier zijn hebben we gisteren weer een dag verplicht binnen doorgebracht. Het heeft in 1 dag 30 cm gesneeuwd en dan ga je niet met de wagen over de stoep, geloof me maar!

En aangezien je van alles doet om zo'n sneeuwdag door te komen zijn we maar foto's gaan maken. Zie hier het resultaat.

Sokjes, sokjes, sokjes

Zoals ik vorige keer schreef heeft Jill haar voetjes ontdekt. Nu heeft ze inmiddels ook uitgevonden dat het heel leuk is om sokken uit te trekken. Het is grappig om te zien, vooral als de sok ook echt uit gaat, dan tuimelt ze ineens achterover, omdat ze dan niet door heeft dat je dan niet meer hoeft te trekken.

Het wordt inmiddels dus een dagtaak om haar sokken weer terug aan te doen. Het is hier nog steeds erg koud en ik wil dus niet dat ze zonder sokken in de box ligt. Een oplossing die ik hiervoor heb bedacht is een maillot. Die krijgt ze tenminste niet uit en dat is ook nog een extra laagjes voor de warmte. Wel doe ik dan nog sokken over haar maillot aan.

Hier zijn foto's van Jill die haar sokken uit trekt.

Eens even kijken hoe snel ik ze deze keer uit krijg!

Ja wat! Ik houd mama lekker bezig zo!

Voetjes, voetjes, voetjes!!!!

Jill heeft haar voeten nu echt ontdekt en ligt de hele dag dubbel, in de box, op het speelkleed, in bed als de dekens niet genoeg zijn ingestopt en ook op de commode. Dit maakt maakt het verschonen wel eens lastig en ik moet goed uitkijken wanneer ze een vieze luier heeft, voor ik het weet zit het overal....

Tandjes... of toch niet?

Ik ben er nu al bijna een maand van overtuigd dat Jill tandjes krijgt. Telkens begint ze meer te kwijlen, heeft ze rode wangetjes en ik voel ook bultjes onder haar tandvlees. Gisteren nacht hield ze ons om de 2 uur wakker en sliep alleen verder nadat ik wat verdovende zalf op haar tandvlees had gesmeerd. Maar wat denk je vannacht weer nergens last van en Jill sliep weer vrolijk van 20.00 u tot 7.30 u.

Ik begrijp er niets meer van. Ik zal waarschijnlijk zeggen "oh, nu is het duidelijk" als ze straks echt tanden heeft gekregen en zal ik bij de volgende doorbraak wel goed kunnen zien wanneer het zo ver is. Nu is het me een raadsel......

Aan tafel eten

Nu onze spullen uitgepakt en gemonteerd zijn kan Jill in haar grote meiden stoel aan tafel eten. Ze krijgt sinds kort fruit in de morgen en groentes 's avonds en de stoel is dus mooi op tijd gearriveerd.
Jill is helemaal trots en wacht rustig op haar eten al herkent ze haar bordje al en zodra dat in zicht komt wil ze ook wel meteen eten. Het geven van eten wordt wel een steeds grotere uitdaging, omdat ze telkens de lepel wil vastpakken. Als ik niet oplet vliegt het zo van de lepel af, want mikken is natuurlijk nog wel erg moeilijk.
Het geven van de fles wordt daarentegen makkelijker want Jill houdt zelf de fles al best goed vast. Als ze ongeveerd de helft op heeft is ze sterk genoeg om de fles rechtop te houden en soms hoef ik niet veel meer te doen dan af en toe wat bijsturen. Ik zal proberen daar binnenkort ook een foto van te maken.

Voor nu eerst wat foto's van Jill aan tafel. En 3x raden wie al heel snel doorheeft dat er af en toe wat eten op de grond beland.