Kijk eens wat ik kan!

Precies 1 week geleden stond Jill ons ineens vanuit de box aan te kijken. Ze was gaan staan! De afgelopen week is er dus druk geoefend en Jill wordt steeds handiger. Net nu ik dacht dat het huis babyproof was kan ik alles nog een beetje hoger gaan wegzetten.

Even testen of papa het hek goed heeft vastgemaakt.
Wat zou er op tv zijn?
Wie heeft er speelgoed nodig? Onderzetters zijn veel leuker.

Onze patient

Jill heeft weer een oorontsteking. Deze keer aan beide kanten en het is inmiddels ontsteking nr. 5. Ze leek vorige week al verkouden en dan worden wij altijd extra alert, want daarmee begint het vaak. Maandag had ze bij de opvang verhoging en toen ze we 's avonds toch maar even naar de huisartsenpost geweest. Het leek allemaal goed te gaan de rest van de week, maar vrijdag werd Jill toch wel erg hangerig en had ze uiteindelijk een pyjama dag thuis.





Aanstaande vrijdag gaan we naar onze eigen huisarts en krijgen we hopelijk een verwijzing voor de KNO arts. Deze oorontstekingen komen ons nu iets te vaak en te snel terug en willen we weten of verder alles ok is en of er iets is wat we kunnen doen tegen de oorontstekingen. Waarschijnlijk niet, want onze huisarts vertelde ons dat het ene kind ze altijd heeft en het andere kind nooit. Gewoon een beetje pech en als ze ze eenmaal gehad hebben is het vaak wachten tot kinderen wat ouder worden en de buisjes langer waardoor ze het vanzelf vergroeien. Maar eens kijken wat de KNO arts te melden heeft...... wordt vervolgd dus.

Het einde van de zomer

Bijna twee weken geleden was er een ballonenfestival bij ons in het dorp. We wisten het toen nog niet, maar dat was zo'n beetje de laatste mooie, warme zomerdag. Nu ziet alles er al heel anders uit, de bomen verkleuren, blaadjes vallen en vorige week was het een nacht maar 3 graden. Daarom nog maar even wat kleurrijke foto's die het einde van een mooie zomer betekenen.

Op vakantie!

Bijna 2 weken geleden kregen we een onverwachte uitnodiging om op vakantie te gaan naar de kust van New Jersey. Vrienden uit Amsterdam waren in het vakantiehuis van familie met hun zoontje van 2 en we waren welkom. Nou dat lieten we ons geen twee keer zeggen en drie dagen later zaten we in de auto richting Mantoloking. Het was 7 uur rijden, maar zeker de moeite waard, het strand en de omgeving waren prachtig en het huis waarin we verbleven gastvrij en relaxed.
We hebben met zijn viertjes (ja Clover mocht ook mee) een geweldige week gehad. We deden waar we zin in hadden en hebben vooral lekker uitgerust. In de ochtend kwamen we langzaam op gang met een lekker ontbijt en na Jill's ochtenddutje gingen we vaak even met Clover op stap, wat winkelen of naar de boardwalk (vooral leuk voor papa's onder het motto "we moeten punten winnen voor de kids" - Jill vond zonnenbrillen geweldig op vakantie en die heeft papa dan ook gewonnen). Na de lunch gingen Jill en Finn slapen (en wij eerlijk gezegd zelf ook vaak of we gingen wat lezen in de zon) en dan gingen we tot het avondeten nog naar het strand. Na het opfrissen aten de kinderen en gingen zij naar bed en konden de volwassenen lekker op hun gemak tafelen en kletsen. We zijn zelfs nog een keer met zijn viertjes gaan eten en naar de film geweest terwijl de familie van John en Eva oppasten op de kinderen. Helemaal leuk dus voor zowel Jill als ons!
Hier zijn nog foto's van een heerlijk weekje zon en strand;

Naar het strand






Naar de boardwalk






In en om het huis






Samen met Finn - Jill's eerst vakantievriendje





Met papa en mama

Jill gaat kruipen- kijk maar uit!

Ons meid heeft de nut van haar benen ontdekt. Zij kijkt al lang naar haar benen als interessant, maar vorig week kreeg ze het door dat ze ze ok kan gebruiken. Rennen zal niet langer duren. Oh jee...

Het blijft te warm om te schrijven....

en aangezien jullie in Nederland ook weten hoe het is met 30+ graden alleen maar wat foto's van een verkoelende stranddag.

Camping girl!

Sean en ik hadden het al regelmatig over kamperen gehad deze zomer. Maar omdat o.a. het weer nog niet had meegeholpen deze zomer was het er nog niet van gekomen. Vrijdag waren de weersvoorspellingen echter goed en besloten we ineens: We gaan dit weekend. We waren niet de enige, want we moesten heel wat campings afbellen voor we een plekje hadden, maar uiteindelijk was het toch gelukt. We hadden een plek op Stillwater in het plaatsje Groton, ruim 1 uur bij ons vandaan. De tijd die we moesten rijden was wel een criterium voor het uitzoeken van de camping, werd het een ramp dan konden we nog redelijk snel thuis zijn.
Vrijdag hadden we alles al ingepakt en zaterdag waren we dus al rond half 10 op pad. Jill deed mooi haar ochtendslaapje in de auto en eenmaal daar aangekomen was Jill uitgerust en hield ze zich met haar ligakoek en speelgoed bezig terwijl wij de tent opzetten. We hadden een superplek, hoe we die bemachtigd hebben in zo'n druk weekend weten we nog steeds niet, maar we zaten aan het meer en hadden ook een extra cabin (met 3 wanden) waarin we onze tent en spullen kwijt konden. Eerst leek die cabin ons wat overbodig toen we boekten, maar achteraf bleek deze heel handig, want het was 's nachts maar 11 graden en dat gaf dus wat meer beschutting.

Nadat we de tent hadden opgezet besloten we te gaan zwemmen, het meer lag immers voor de tent en het wat mooi weer. Jill ging met Sean het water in en ik had mooi het excuus dat ik foto's moest maken en Jill's badlaken gereed moest houden. Jill vond het meer deze keer helemaal niet eng (in vergelijking met vaderdag - zie paar maanden
terug).





Na het zwemmen was het tijd voor het middageten en daarna was Jill toch wel erg moe. We waren erg benieuwd hoe Jill het slapen in de tent zou vinden. Ze had haar campingbedje bij waar ze al vaker in geslapen had, maar dat was al weer een tijdje geleden. Het zwemmen en de buitenlucht hadden Jill waarschijnlijk goed gedaan, want zonder enige vorm van protest viel ze in slaap en werd ze ruim 1,5 uur later pas weer wakker.






Na het middagdutje was het tijd voor een snack op het strand. De camping had een klein strandje waar we heen zijn gelopen. Eigenlijk mocht Clover niet mee, maar we zijn in het uiterste hoekje van het strand onder een boom gaan zitten en niemand vond het erg.
Ik had als snack een banaan in gedachte, Jill niet, die vond het zand veel lekkerder.






Rond half 5 zijn we terug gegaan naar de tent en begonnen we met het avondeten. Ja, alles duurt langer op de camping, dus Sean wilde op tijd met het vuurtje beginnen. Jill hielp mama met het voorbereiden van de groentes en na een uurtje en wat gehannes hadden we dan toch spaghetti. Jill vond het heerlijk en kliederde er vrolijk op los.




Ter afsluiting van deze geslaagde dag genoot Jill met papa nog van het meer en de eendjes (ka, ka, ka.... dat zegt Jill nu als ze een eend ziet).




Het koelde al hard af en toen Jill naar bed ging had ik haar een dikkere slaapzak dan normaal aangegeven. Daar was Jill het niet mee eens omdat ze zich er niet goed in kon omrollen. Nadat de buitenste laag van de slaapzak had verwijdert viel ze weer als een blok in slaap. Toen Sean en ik later marshmellows aan het roosteren waren schrokken we ons ineens een hoedje. Een luide knal. Vuurwerk! We hadden op het strand al wel geruchten gehoord en die bleken dus waar te zijn. Geweldig, hebben wij weer, zou Jill hier wel doorheen slapen. En ja hoor, het waren echt hele harde knallen, maar ze sliep gewoon door. We waren erg onder de indruk en maakten ons ineens een stuk minder zorgen over het lawaai dat de afwas van de buren produceerde.

's Nachts bleek mijn vermoeden dat 1 laagje slaapzak niet genoeg was waar te zijn. Rond half 6 werd Jill wakker (we denken van de kou) en had ze een extra trui en een warme fles melk nodig om nog even terug in slaap te vallen. Toen werden we allemaal pas rond 8 uur wakker. Na het ontbijt was het tijd om in te pakken en het weer begon ook te veranderen. Ongeveer 28 uur nadat we vertrokken waren, waren we weer thuis van een geslaagde kampeertrip. Nu het zo goed bevallen is gaan we volgend jaar wel een wat grotere tent aanschaffen met 2 aparte slaapvertrekken. Jill moest nu in de voortent en dat ging wel, maar als we voor een paar dagen zouden gaan zonder cabin is dat niet heel handig.

We zijn super trots op onze camping girl!