Onze plastic gieter is nog geen centimeter bewogen, de blaadjes die ik dit weekend had geharkt liggen nog netjes op een hoop, alleen een beetje regen.
Sandy is ons dus bespaard gebleven, maar in NY en NJ is het wel een rommeltje.
Amerikanen blijven natuurlijk wel Amerikanen en hebben om veiligheidsredenen en uit voorzorg gisterenmiddag aangekondigd dat de scholen in bijna geheel Vermont dicht zijn vandaag.
Een extra ochtendje vrij met de meiden dus!
30 October 2012
29 October 2012
Frankenstorm!
En laat die nu precies op tijd over Vermont heen blazen voor Halloween.
De naam is toepasselijk verzonnen, maar die Sandy houdt iedereen wel flink in de ban hier. Vandaag zijn veel scholen in het Zuiden van Vermont al dicht, in de winkels zijn geen batterijen meer te krijgen en het is nu letterlijk stilte voor de storm. Niemand op straat, de dieren lijken zich te verschuilen, het heeft wel iets heel vreemds. En wij, we wachten maar gewoon af. We hebben het lijstje van "stormvoorbereidingen" netjes afgewerkt en dan zien we maar vannacht. Zo rond middernacht komt Frankenstorm aan land en gaat dan rustig aan zijn weg richten het Noorden beginnen.
De beelden van Irene van Augustus 2011 zitten hier bij mensen nog vers op het netvlies gebrand en toen was er erg veel schade. Vandaar dat iedereen nu extra alert is denk ik. Mocht je een paar dagen niets van ons vernemen dan is de stroom (zoals ze voorspellen) inderdaad uitgevallen. We houden jullie zodra we kunnen op de hoogte!
Om dan Frankenstorm voor te zijn hebben we gisteren de jaarlijkse trick-or-treat bij Shelburne Museum gedaan. Erg leuk voor de kids die trots waren op de kostuums die oma gemaakt had vorige maand. Ze hadden zeker bekijks.
Vera had zo door hoe dit snoepfestijn werkt en was binnen 10 minuten een pro! De meiden hadden veel lol samen met Sam en Charlie, de zonen van vrienden van ons.
Hier zijn nog wat foto's en o ja, de foto's van het bezoek van opa en oma komen echt heel binnenkort, afhankelijk van Sandy dan!
De naam is toepasselijk verzonnen, maar die Sandy houdt iedereen wel flink in de ban hier. Vandaag zijn veel scholen in het Zuiden van Vermont al dicht, in de winkels zijn geen batterijen meer te krijgen en het is nu letterlijk stilte voor de storm. Niemand op straat, de dieren lijken zich te verschuilen, het heeft wel iets heel vreemds. En wij, we wachten maar gewoon af. We hebben het lijstje van "stormvoorbereidingen" netjes afgewerkt en dan zien we maar vannacht. Zo rond middernacht komt Frankenstorm aan land en gaat dan rustig aan zijn weg richten het Noorden beginnen.
De beelden van Irene van Augustus 2011 zitten hier bij mensen nog vers op het netvlies gebrand en toen was er erg veel schade. Vandaar dat iedereen nu extra alert is denk ik. Mocht je een paar dagen niets van ons vernemen dan is de stroom (zoals ze voorspellen) inderdaad uitgevallen. We houden jullie zodra we kunnen op de hoogte!
Om dan Frankenstorm voor te zijn hebben we gisteren de jaarlijkse trick-or-treat bij Shelburne Museum gedaan. Erg leuk voor de kids die trots waren op de kostuums die oma gemaakt had vorige maand. Ze hadden zeker bekijks.
Vera had zo door hoe dit snoepfestijn werkt en was binnen 10 minuten een pro! De meiden hadden veel lol samen met Sam en Charlie, de zonen van vrienden van ons.
Hier zijn nog wat foto's en o ja, de foto's van het bezoek van opa en oma komen echt heel binnenkort, afhankelijk van Sandy dan!
 |
| Charlie, Vera, Sam en Jill. Klaar voor de actie! |
 |
| Trick or Treat! |
 |
| Het thema was De Ruimte. Blastoff to candyland. |
 |
| Vera gaat lekker en trekt er zelf op uit. |
 |
| Jill houdt echter veilig afstand. |
 |
| Hij gaat lekker!!!!! |
20 October 2012
Het is stil!
Het is stil in huis. Opa en oma zijn dinsdag weer vertrokken na drie hele fijne weken.
We zijn allemaal nog een beetje onze draai aan het vinden.
Heel binnenkort zet ik de foto's van het bezoek op de blog. En van Vera's verjaardag, want die was geslaagd!
Maar voor nu even een foto van opa, oma en de meiden. Bedankt voor het fijne bezoek!
We zijn allemaal nog een beetje onze draai aan het vinden.
Heel binnenkort zet ik de foto's van het bezoek op de blog. En van Vera's verjaardag, want die was geslaagd!
Maar voor nu even een foto van opa, oma en de meiden. Bedankt voor het fijne bezoek!
19 September 2012
Het aftellen is begonnen....
Over 1 week is het zover dan zien de meiden opa en oma weer na 9 maanden.
Jill streept al 3 weken trouw iedere avond een vakje van de aftelkalender en nu snapt ze toch echt wel dat opa en oma dan komen. Het is heel leuk om te zien dat ze er zo naar uitkijkt!
Jill streept al 3 weken trouw iedere avond een vakje van de aftelkalender en nu snapt ze toch echt wel dat opa en oma dan komen. Het is heel leuk om te zien dat ze er zo naar uitkijkt!
29 August 2012
Een leuke anekdote als vervolg op het vorige stukje...
Jill is steeds meer bezig met verhalen en gebeurtenissen naspelen. Zo is zij vaak de mama en vriendinnen op school dan de baby en andersom.
Maandag was Jill de mama en ik en Vera waren de kinderen. Ze had voor ons lunch gemaakt in haar keukentje en ze zou ons met de auto naar school brengen. Zo gezegd zo gedaan en ik zit met Vera achterin met onze lunch in de "auto" op de grond.
Jill is aan het rijden en dat ging verder als volgt:
"brmmm, brmmm"
"we are going to school"
"brmmm, brmmm"
"o, the car is overheating"
"get out of the car"
Wat denken jullie? Zouden we de laatste paar weken problemen gehad hebben met de auto of niet?
Sean en ik waren de peperdure rekening meteen vergeten en kwamen niet meer bij van het lachen.
Maandag was Jill de mama en ik en Vera waren de kinderen. Ze had voor ons lunch gemaakt in haar keukentje en ze zou ons met de auto naar school brengen. Zo gezegd zo gedaan en ik zit met Vera achterin met onze lunch in de "auto" op de grond.
Jill is aan het rijden en dat ging verder als volgt:
"brmmm, brmmm"
"we are going to school"
"brmmm, brmmm"
"o, the car is overheating"
"get out of the car"
Wat denken jullie? Zouden we de laatste paar weken problemen gehad hebben met de auto of niet?
Sean en ik waren de peperdure rekening meteen vergeten en kwamen niet meer bij van het lachen.
23 August 2012
Donaties welkom
Zo heb je een goedkope kampeervakantie achter de rug, zo plak je er een peperdure week aan vast. Toen we naar de camping reden een paar weken geleden begon onze auto over te verhitten (of is het te oververhitten??). In ieder geval zorgde dat voor wat improvistatie tijdens onze vakantie en liet Sean een nieuwe waaier plaatsen bij de plaatselijke garage, want die was stuk en het probleem. Phew, voor $200 klaar!
Niet dus, onderweg naar huis hetzelfde probleem. Toen zijn we met de ramen open en de verwarming op 4 bij 35 graden naar huis gereden en de volgende dag vertelde de dealer ons dat de thermostaat stuk was, o en ze hadden ook iets bij de remmen gevonden wat niet veilig was. Goed, maak dat ook maar dan en inmiddels hadden we al bijna $900 uitgegeven.
De week die daarop volgde reed ik per dag alleen 9 km naar mijn werk heen en weer, maar ik vertrouwde de auto nog niet. Het pijltje kroop toch weer verdacht omhoog, maar gelukkig niet in het rode gebied. Weer terug naar de dealer voor de zekerheid en na wat testjes was de koppakking stuk en de cylinderheads ook. Geen idee wat dat in het Nederlands is. Maakt niet uit, want in welke taal dan ook het getal 3100 dollar begreep ik wel. Alstublieft en dag tickets Nederlands.
Na heel wat Nederlandse en Amerikaanse vloekwoorden en tranen besloten we toch om de auto te laten maken. De inruilwaarde was 3x niets en wie wil er nu een kapotte auto kopen? Dan hadden we uiteindelijk het geld ook uitgegeven om in een nieuwe (en betere) auto te stoppen. Nu zijn we er in ieder geval klaar mee en zitten we de komende jaren niet aan een lening vast.
Mocht iemand de komende tijd benieuwd zijn wanneer we naar Nederland komen dit jaar? Vraag het nog maar even niet, het is een gevoelig onderwerp :)......... ik hoop voorjaar 2013. Tenzij onze andere auto stuk gaat voor die tijd, want net op de dag dat we een beslissing moesten maken over de stationwagen viel de achteruitkijkspiegel van het raam toen ik de extra auto startte om naar de garage te rijden. We konden er gelukkig om lachen en o, die hebben ze er zonder kosten terug aangelijmd. Toch aardig niet!
Niet dus, onderweg naar huis hetzelfde probleem. Toen zijn we met de ramen open en de verwarming op 4 bij 35 graden naar huis gereden en de volgende dag vertelde de dealer ons dat de thermostaat stuk was, o en ze hadden ook iets bij de remmen gevonden wat niet veilig was. Goed, maak dat ook maar dan en inmiddels hadden we al bijna $900 uitgegeven.
De week die daarop volgde reed ik per dag alleen 9 km naar mijn werk heen en weer, maar ik vertrouwde de auto nog niet. Het pijltje kroop toch weer verdacht omhoog, maar gelukkig niet in het rode gebied. Weer terug naar de dealer voor de zekerheid en na wat testjes was de koppakking stuk en de cylinderheads ook. Geen idee wat dat in het Nederlands is. Maakt niet uit, want in welke taal dan ook het getal 3100 dollar begreep ik wel. Alstublieft en dag tickets Nederlands.
Na heel wat Nederlandse en Amerikaanse vloekwoorden en tranen besloten we toch om de auto te laten maken. De inruilwaarde was 3x niets en wie wil er nu een kapotte auto kopen? Dan hadden we uiteindelijk het geld ook uitgegeven om in een nieuwe (en betere) auto te stoppen. Nu zijn we er in ieder geval klaar mee en zitten we de komende jaren niet aan een lening vast.
Mocht iemand de komende tijd benieuwd zijn wanneer we naar Nederland komen dit jaar? Vraag het nog maar even niet, het is een gevoelig onderwerp :)......... ik hoop voorjaar 2013. Tenzij onze andere auto stuk gaat voor die tijd, want net op de dag dat we een beslissing moesten maken over de stationwagen viel de achteruitkijkspiegel van het raam toen ik de extra auto startte om naar de garage te rijden. We konden er gelukkig om lachen en o, die hebben ze er zonder kosten terug aangelijmd. Toch aardig niet!
12 August 2012
Trots op onze meiden!
Onze eerste week werken zit er weer op en ik kijk net met weemoed terug naar de foto's van onze vakantie. En met trots, want wat hebben de meiden het goed gedaan tijdens hun eerste kampeervakantie.
Na de proefweekendjes waren Sean en ik wat bezorgd, want al gingen die goed, na 2 dagen minder slapen werd er toch wat meer gehuild en gemopperd dan normaal. Dat was nu de eerste dag op de camping ook wel zo, maar daarna kwamen we in een goed ritme, werden er fatsoenlijke middagdutjes gedaan en liep het soepel. Ook hoefden Sean en ik de tent niet op en af te breken waardoor we tijdens die middagdutje ook zomaar met een boekje in de zon konden zitten. Het ging zelfs zo goed dat we een dagje langer zijn gebleven. Al met al een geslaagde 5 dagen!
Hier het verslag van onze mini-vakantie;
* Tentsite Nummer 4 op Stillwater State Park in Groton, Vermont.
Met mooi uitzicht over het water!
De eerste avond regende het een beetje dus papa en mama moesten creatief zijn met het tentzeil.
Clover bij de tent. Een super kampeerhond op haar oude dag.
* Onze dagen bestonden meestal uit 's ochtends vroeg opstaan (gemiddeld 6 u/6.30 u want dat is het nadeel van een tent, het wordt vroeg licht), heel wat bakjes koffie (geprutteld op ons kampeerfornuis) en dan een activiteit. We zijn een ochtend gaan knutselen bij het naastgelegen natuurcentrum. Het thema "dreamcatchers" kwam goed uit aangezien Jill de eerste nacht redelijk overstuur wakker werd en niet meer in de tent in het bos wilde slapen met heksen om zich heen! We hebben haar toen maar verteld dat die dreamcatchers de heksen wegjaagd..... het heeft geholpen. Ook zijn we een ochtend gaan "hiken", al met al toch een uur en Jill deed het super en ook nog kayaken. Dat was echt heel leuk, waterlelies uit het water halen, vissen zoeken en watervogels van heel dichtbij bekijken.
Ontbijten voor dag en dauw.
Jill's dreamcatcher
Hiken "Little Loop" in Groton Forest
Vera slaapt even bij van het vroege opstaan.
Onze berggeit, met de juiste hoeveelheid modder aan de benen na de hike.
Daar gaan we dan. In de kayak!
Jill met papa.
En Vera met mama die haar hoofd nauwelijks kon bewegen door het reddingsvest wat nog een beetje groot was.
* 's Middags gingen we na het middagdutje naar het strand en soms nog even naar de speetuin van de camping. We hadden afgezien van die eerste avond regen ontzettend mooi weer. Gemiddeld 25 graden met zon overdag en 's avonds koelde het af tot z'n 16 graden en konden we lekker slapen!
De speeltuin. Niets leuker dan steentjes!
Al werden ze van de hitte soms wel wat melig....
Super Jill!
Het strand op loopafstand. Zand en water wat wil je nog meer?
Nou eigenlijk niks! Het was leuk om te zien dat ze zich met zo weinig speelgoed zo leuk bezig konden houden. En als je geen zin meer hebt om bv te kleuren op papier dan gebruik je de wasco krijtjes om mama's teennagels te lakken.
Ik help je wel Vera!
Zullen we nog even maf doen?
Nog een laatste familiekiekje! Tot volgend jaar misschien op de camping.
Na de proefweekendjes waren Sean en ik wat bezorgd, want al gingen die goed, na 2 dagen minder slapen werd er toch wat meer gehuild en gemopperd dan normaal. Dat was nu de eerste dag op de camping ook wel zo, maar daarna kwamen we in een goed ritme, werden er fatsoenlijke middagdutjes gedaan en liep het soepel. Ook hoefden Sean en ik de tent niet op en af te breken waardoor we tijdens die middagdutje ook zomaar met een boekje in de zon konden zitten. Het ging zelfs zo goed dat we een dagje langer zijn gebleven. Al met al een geslaagde 5 dagen!
Hier het verslag van onze mini-vakantie;
* Tentsite Nummer 4 op Stillwater State Park in Groton, Vermont.
Met mooi uitzicht over het water!
De eerste avond regende het een beetje dus papa en mama moesten creatief zijn met het tentzeil.
Clover bij de tent. Een super kampeerhond op haar oude dag.
* Onze dagen bestonden meestal uit 's ochtends vroeg opstaan (gemiddeld 6 u/6.30 u want dat is het nadeel van een tent, het wordt vroeg licht), heel wat bakjes koffie (geprutteld op ons kampeerfornuis) en dan een activiteit. We zijn een ochtend gaan knutselen bij het naastgelegen natuurcentrum. Het thema "dreamcatchers" kwam goed uit aangezien Jill de eerste nacht redelijk overstuur wakker werd en niet meer in de tent in het bos wilde slapen met heksen om zich heen! We hebben haar toen maar verteld dat die dreamcatchers de heksen wegjaagd..... het heeft geholpen. Ook zijn we een ochtend gaan "hiken", al met al toch een uur en Jill deed het super en ook nog kayaken. Dat was echt heel leuk, waterlelies uit het water halen, vissen zoeken en watervogels van heel dichtbij bekijken.
Ontbijten voor dag en dauw.
Vera slaapt even bij van het vroege opstaan.
Onze berggeit, met de juiste hoeveelheid modder aan de benen na de hike.
Daar gaan we dan. In de kayak!
* 's Middags gingen we na het middagdutje naar het strand en soms nog even naar de speetuin van de camping. We hadden afgezien van die eerste avond regen ontzettend mooi weer. Gemiddeld 25 graden met zon overdag en 's avonds koelde het af tot z'n 16 graden en konden we lekker slapen!
De speeltuin. Niets leuker dan steentjes!
Al werden ze van de hitte soms wel wat melig....
Super Jill!
Het strand op loopafstand. Zand en water wat wil je nog meer?
Nou eigenlijk niks! Het was leuk om te zien dat ze zich met zo weinig speelgoed zo leuk bezig konden houden. En als je geen zin meer hebt om bv te kleuren op papier dan gebruik je de wasco krijtjes om mama's teennagels te lakken.
* Wat ons opviel was het feit dat Jill en Vera elkaar helemaal gevonden hebben deze vakantie. Ze kwamen op leuke ideeen om te spelen, hadden veel lol samen en hadden zelfs zo'n beetje hun eigen taal ontwikkeld aan het eind van de vakantie. Leuk hoor!
Ik help je wel Vera!
Zullen we nog even maf doen?
Nog een laatste familiekiekje! Tot volgend jaar misschien op de camping.
Subscribe to:
Posts (Atom)