17 November 2012

Weer eens een berichtje....

Het is al weer een maandje geleden dat opa en oma op bezoek waren en ik heb nu eindelijk weer eens tijd om hier wat foto's van te plaatsen. De weken na het bezoek waren druk. Zo was er Halloween, reisjes voor het werk van zowel mama naar Arizona als papa naar Boston en daarnaast het gewone wel een wee van een familie van een kleuter en ontdeugende peuter.

Maar om in chronologische volgorde te beginnen, hier zijn wat foto's van opa, oma en de meiden. De tijd van het jaar was prachtig voor een bezoek aan Vermont. De dagen zijn nog redelijk lang, het weer nog zacht en daarbij is de foliage op zijn hoogtepunt. Helaas viel er wel regelmatig regen in de 3 weken, maar dat kon de pret vaak niet drukken en er zijn heel wat Vermontse, herst-uitstapjes gemaakt!
Shelburne Farms, met de tractor naar de kinderboerderij!
Opa geeft uitleg en oma.....
....zorgt voor de versnaperingen.
Op zijn tijd pauze en een boekje op de bank.
En ook pompoenen horen hier bij de herfst al kregen opa en oma ook meteen te zien welke dieren je hiermee aantrekt! Eekhoorns. Die hadden binnen 2 weken alle pompoenen voor ons uitgehold.


En met Vera's pompoen waren ze binnen een dag al weg.... we hebben hem later met harken nog teruggevonden (in stukjes) onder een boom in de tuin.

Vissen, dat was wel een van de hoogtepunten voor opa deze vakantie. Jill had in de zomer een Dora (!) vishengel gekregen van papa, maar vissen vangen was er nog niet mee gelukt.
Laat dat maar aan opa's over.
Foliage in Vermont! Op de dagen dat opa en oma alleen thuis waren gingen ze regelmatig op stap en kwamen ze met foto's thuis die wij in 4 jaar nog niet hebben kunnen maken.

Appels plukken blijft leuk en al helemaal met opa en oma! Een mooie foto die ik al eerder geplaats had, maar die precies weergeeft hoe ze alle vier genoten hebben tijdens het fijne bezoek!




Na het bezoek kwam dus Halloween (en Sandy) en daar waren we bijna een week druk mee. Eerst naar Shelburne Museum (zie vorige stukje) en daarna in de wijk en als klapper nog op de universiteit. We hebben toch volgend jaar Halloween snoep geloof ik, maar ach ze hebben gelukkig wel een aantal keer hun M&M pakjes kunnen dragen die oma nog zo mooi in elkaar had gezet.

Reizen voor het werk als altijd druk en al helemaal als je dat back-to-back doet. Ik stapte op zaterdagavond uit het vliegtuig en Sean stapte op zondagochtend in de auto, maar de meiden deden het super en leken het te begrijpen dat ze lief moesten zijn zo 2 tegen 1.

Nu is het een weekje rustig geweest en maken we ons klaar voor Thanksgiving. Heb je je net rondgegeten aan snoep, kun je weer verder met de kalkoen..... voor ons betekend dat dit jaar ook een reisje met de auto naar Sean's familie. De komende paar dagen heb ik het dus druk met inpakken en we zijn pas volgende weekend weer terug. Ik zal mijn best doen om daarna iets sneller wat van met te laten horen via deze blog.

In Nederland allemaal fijne Sinterklaas vast.... wij hebben het vanmiddag via de webcam gekeken. En al waren de meiden enthousiast over Sinterklaas het blijft toch wel een feest dat ik ieder jaar mis. De sfeer krijg je zo ver van Nederland toch nooit mee. Jammer, want ik heb er als kind leuke herinneringen aan en dat zullen onze meiden nooit hebben. En ja of je dat soort herinneringen nou ook creeert met Halloween.....ik betwijfel het. Maar goed ik ben er niet mee opgegroeid en zal het daarom nooit helemaal begrijpen. Op naar Kerst dan maar??????


30 October 2012

Niks aan het handje hier!

Onze plastic gieter is nog geen centimeter bewogen, de blaadjes die ik dit weekend had geharkt liggen nog netjes op een hoop, alleen een beetje regen.

Sandy is ons dus bespaard gebleven, maar in NY en NJ is het wel een rommeltje.

Amerikanen blijven natuurlijk wel Amerikanen en hebben om veiligheidsredenen en uit voorzorg gisterenmiddag aangekondigd dat de scholen in bijna geheel Vermont dicht zijn vandaag.
Een extra ochtendje vrij met de meiden dus!


29 October 2012

Frankenstorm!

En laat die nu precies op tijd over Vermont heen blazen voor Halloween.
De naam is toepasselijk verzonnen, maar die Sandy houdt iedereen wel flink in de ban hier. Vandaag zijn veel scholen in het Zuiden van Vermont al dicht, in de winkels zijn geen batterijen meer te krijgen en het is nu letterlijk stilte voor de storm. Niemand op straat, de dieren lijken zich te verschuilen, het heeft wel iets heel vreemds. En wij, we wachten maar gewoon af. We hebben het lijstje van "stormvoorbereidingen" netjes afgewerkt en dan zien we maar vannacht. Zo rond middernacht komt Frankenstorm aan land en gaat dan rustig aan zijn weg richten het Noorden beginnen.

De beelden van Irene van Augustus 2011 zitten hier bij mensen nog vers op het netvlies gebrand en toen was er erg veel schade. Vandaar dat iedereen nu extra alert is denk ik. Mocht je een paar dagen niets van ons vernemen dan is de stroom (zoals ze voorspellen) inderdaad uitgevallen. We houden jullie zodra we kunnen op de hoogte!

Om dan Frankenstorm voor te zijn hebben we gisteren de jaarlijkse trick-or-treat bij Shelburne Museum gedaan. Erg leuk voor de kids die trots waren op de kostuums die oma gemaakt had vorige maand. Ze hadden zeker bekijks.
Vera had zo door hoe dit snoepfestijn werkt en was binnen 10 minuten een pro! De meiden hadden veel lol samen met Sam en Charlie, de zonen van vrienden van ons.

Hier zijn nog wat foto's en o ja, de foto's van het bezoek van opa en oma komen echt heel binnenkort, afhankelijk van Sandy dan!

Charlie, Vera, Sam en Jill. Klaar voor de actie!

Trick or Treat!

Het thema was De Ruimte. Blastoff to candyland.

Vera gaat lekker en trekt er zelf op uit.

Jill houdt echter veilig afstand.

Hij gaat lekker!!!!!

20 October 2012

Het is stil!

Het is stil in huis. Opa en oma zijn dinsdag weer vertrokken na drie hele fijne weken.
We zijn allemaal nog een beetje onze draai aan het vinden.

Heel binnenkort zet ik de foto's van het bezoek op de blog. En van Vera's verjaardag, want die was geslaagd!

Maar voor nu even een foto van opa, oma en de meiden. Bedankt voor het fijne bezoek!


19 September 2012

Het aftellen is begonnen....

Over 1 week is het zover dan zien de meiden opa en oma weer na 9 maanden.
Jill streept al 3 weken trouw iedere avond een vakje van de aftelkalender en nu snapt ze toch echt wel dat opa en oma dan komen. Het is heel leuk om te zien dat ze er zo naar uitkijkt!



29 August 2012

Een leuke anekdote als vervolg op het vorige stukje...

Jill is steeds meer bezig met verhalen en gebeurtenissen naspelen. Zo is zij vaak de mama en vriendinnen op school dan de baby en andersom.

Maandag was Jill de mama en ik en Vera waren de kinderen. Ze had voor ons lunch gemaakt in haar keukentje en ze zou ons met de auto naar school brengen. Zo gezegd zo gedaan en ik zit met Vera achterin met onze lunch in de "auto" op de grond.
Jill is aan het rijden en dat ging verder als volgt:
"brmmm, brmmm"
"we are going to school"
"brmmm, brmmm"
"o, the car is overheating"
"get out of the car"

Wat denken jullie? Zouden we de laatste paar weken problemen gehad hebben met de auto of niet?

Sean en ik waren de peperdure rekening meteen vergeten en kwamen niet meer bij van het lachen.

23 August 2012

Donaties welkom

Zo heb je een goedkope kampeervakantie achter de rug, zo plak je er een peperdure week aan vast. Toen we naar de camping reden een paar weken geleden begon onze auto over te verhitten (of is het te oververhitten??). In ieder geval zorgde dat voor wat improvistatie tijdens onze vakantie en liet Sean een nieuwe waaier plaatsen bij de plaatselijke garage, want die was stuk en het probleem. Phew, voor $200 klaar!

Niet dus, onderweg naar huis hetzelfde probleem. Toen zijn we met de ramen open en de verwarming op 4 bij 35 graden naar huis gereden en de volgende dag vertelde de dealer ons dat de thermostaat stuk was, o en ze hadden ook iets bij de remmen gevonden wat niet veilig was. Goed, maak dat ook maar dan en inmiddels hadden we al bijna $900 uitgegeven.

De week die daarop volgde reed ik per dag alleen 9 km naar mijn werk heen en weer, maar ik vertrouwde de auto nog niet. Het pijltje kroop toch weer verdacht omhoog, maar gelukkig niet in het rode gebied. Weer terug naar de dealer voor de zekerheid en na wat testjes was de koppakking stuk en de cylinderheads ook. Geen idee wat dat in het Nederlands is. Maakt niet uit, want in welke taal dan ook het getal 3100 dollar begreep ik wel. Alstublieft en dag tickets Nederlands.

Na heel wat Nederlandse en Amerikaanse vloekwoorden en tranen besloten we toch om de auto te laten maken. De inruilwaarde was 3x niets en wie wil er nu een kapotte auto kopen? Dan hadden we uiteindelijk het geld ook uitgegeven om in een nieuwe (en betere) auto te stoppen. Nu zijn we er in ieder geval klaar mee en zitten we de komende jaren niet aan een lening vast.

Mocht iemand de komende tijd benieuwd zijn wanneer we naar Nederland komen dit jaar? Vraag het nog maar even niet, het is een gevoelig onderwerp :)......... ik hoop voorjaar 2013. Tenzij onze andere auto stuk gaat voor die tijd, want net op de dag dat we een beslissing moesten maken over de stationwagen viel de achteruitkijkspiegel van het raam toen ik de extra auto startte om naar de garage te rijden. We konden er gelukkig om lachen en o, die hebben ze er zonder kosten terug aangelijmd. Toch aardig niet!