Kindergarten here we come!

En zo gaat dat dan, een eerste dagje kindergarten:

Je plakt je naamplaatje op met lerares en klaslokaal. En je doet een te grote rugzak op.

Dan heb je een fotoshoot met papa,

Mama....

En je zus die je onwijs gaat missen.

Dan wacht je met de buren op de

BUS! Waar je zo inspringt.

En die brengt je aan het einde van de dag met een grote smile op je gezicht weer thuis!

 Een geslaagde dag!
Voor nog wat video materiaal, zie de youtube pagina aan de rechterkant van het scherm.

Kamperen (of kramperen?)

Dit jaar weet ik niet wat er meer van toepassing was op onze kampeerweekendjes? Het weer zat niet echt mee en dan heb ik het niet over een regenbuitje. Nee, 4 weken geleden gingen we kamperen met vrienden en waaide onze tent bijna weg tijdens het opzetten ervan. Het was die dag tijdens het inpakken extreem heet (38 graden en 90% vochtigheid), maar dat brak die avond en hoe! We hadden echt letterlijk net al onze spullen op het gras, tent opengevouwen, en toen kwam de wind. Binnen 2 minuten kwam het regen met bakken uit de lucht. Op dat moment was er geen weg terug, kinderen in de auto en wij door met de tent. Het is gelukt, maar de meiden waren overstuur want die dachten dat mama ging wegwaaien en we waren doorweekt. Het bleef dat weekend verder redelijk droog en we hebben gehiked, zijn nog even naar het strand geweest en het was gezellig met onze vrienden en hun twee meiden.

De maand daarvoor hadden we ons eerste kampeerweekendje met vrienden en hun 3 jongens. Dat was nog het beste weekend qua weer betreft. 's Nachts een buitje, maar verder wel strand weer en we konden in onze korte broeken. Dat was een leuk weekend, vooral ook omdat het de jongste telg pas 5 maanden was en het voorbeeldig deed!

Dit weekend (onze laatste kampeerweekend van deze zomer, nou ja zomer) was het koud, het was gewoon herfst. Vrijdag ging het nog wel (maar regende het af en aan) en zaterdag was er wind, kou en heel soms zon bij een graad of 16. Nou leuk hoor. Het plaatselijke stadje maar bezocht en we hebben ons wel vermaakt. De meiden sliepen goed en vermaakten zich samen prima. Al weer een heel verschil met vorig jaar toen Vera nog een stuk kleiner was en ook minder goed tegen kortere nachten kon.

Toch 3 geslaagde weekenden door het goede gezelschap, kinderen met goed humeur en ouders die op de momenten dat het mooi weer was er het beste van maakten. Dit jaar dus weinig strandfoto's, maar toch nog even wat kiekjes van onze mini-vakanties dit jaar. Het zit er op, volgende week begint mama aan haar opleiding en over 3 weken gaat Jill naar school!

Al met al een andere zomer dan normaal, qua weer, maar vooral qua gevoel............

Onze campsite aan Lake Carmi

Allemaal een hobby dit weekend, papa vissen.....

De meiden lekker kliederen met verf......

En mama aan de al..... euh die had het koud!

Marshmallows roosteren. Let op die van Vera, de rook komt eraf. Ze let natuurlijk niet op!

Clover vind het allemaal best. De beste kampeerhond ooit!

En toen de zon begon te schijnen gingen we weer naar huis. Jill moedigd aan!

Vera kijkt toen, en het bleef koud!

Fireworks!

Iedere zomer is er vier woensdagen lang een concert bij Shelburne Farms. Het laatste concert wordt traditie getrouw afgesloten met vuurwerk. Dat willen we niet missen dus!
Veel vrienden van papa en mama en veel vriendinnetjes van de opvang gaan daar heen en samen met goede muziek heb je zo een leuk feestje.

De meiden hadden er al een paar dagen zin in, maar waren zoals ieder jaar ook wel weer nerveus over het vuurwerk. Is dat loud? Gaat de sky in brand? Leg dat maar eens uit!

Ondanks die spanning was het een geslaagde avond. Toen de muziek begon waren ze het vuurwerk zo vergeten, net als de picnic die we hadden meegenomen om daar op te eten, en werd er twee uur lang onophoudelijk gedanst. Nou ja, met uitzondering van 5 (!) plaspauzes van Vera.... toch nerveus over dat vuurwerk?

Hier volgen nog wat foto's van de avond. Jill staat op weinig foto's heel duidelijk, ze wordt te snel met haar 5 jaar en wilde geen seconde stilstaan voor de foto's. Ach ja.....

Jill (blauwe jurk) begint met dansen voor de muziek is begonnen!

Vera met een vriendinnetje van school.

Vera neemt wel op tijd pauze voor een natje en een droogje.

Jill neemt geen pauze! Weer een foto van de achterkant.

En deze is voor jouw pap!

Jill is 5!

Vijf jaar worden is hier een hele happening, want dat betekent dat je naar Kindergarten mag. Jill heeft het er maanden op staan! Dan mag ik met de bus mee naar Shelburne Community School. Al vroeg ze deze week met een zorgwekkende blik in haar ogen wel ineens "ga jij ook met de bus mee?". Uitgelegd dat ze met vrienden en vriendinnen uit de straat gaat, mama en papa dan zwaaien en dat de jufrouw haar aan de andere kant naar de klas brengt. Jill "ok" en daarmee was het duidelijk, mama dacht wel even stiekem "help, mijn kleine meisje in zo'n grote bus", maar we doen natuurlijk stoer mee. Zo kwam er een paar weken geleden een brief met de klasindeling en welke juffrouw Jill heeft dit jaar. Afgelopen week was er een samenkomst georganiseerd op school om klasgenoten te leren kennen en op deze manier wordt het allemaal langzaam geintroduceerd. Half augustus gaan we proefrijden met de bus..... ik ben benieuwd!

Tot die tijd proberen we nog van de zomer te genieten. Dat valt niet altijd mee door alles wat er de afgelopen maanden gebeurd is, het is allemaal zo dubbel en dan daarbij heeft het weer niet meegezeten. Weken aan een stuk regen, de stranden zijn weggespoeld, de tuin is een moerras en als de zon dan doorbreekt kan je bijna geen ademhalen van de benauwdheid. Dit weekend lijkt er verandering in te komen.

Ook al konden we niet naar het strand, we hebben toch in de weekenden uitstapjes gemaakt. Zo zijn we een weekend gaan kamperen (met maar 1 regenbui!), Jill's verjaardag is gevierd en we zijn naar Boston heen en weer gereden om onze Nederlandse paspoorten te verlengen en die van Vera voor het eerst aan te vragen.

En Vera, we zouden haar bijna vergeten. Die voelt zich bijna 5, maar is natuurlijk nog niet eens 3. Ze gaat goed, is druk bezig met haar grenzen te testen, maar is inmiddels overdag ook gewoon zindelijk. Dag luiers! Dat voelt toch ook als een hele mijlpaal na 5 jaar iedere dag luiers verschoont te hebben.

Hier zijn nog wat foto's van Jill's verjaardag.

De schommelstoel van oma! Een roze!

Smile birthday girls. Jill en haar beste vriendinnetje zijn 4 dagen na elkaar jarig. Samen een beachfeest!

Blazen dames!

Zon, een beetje strand, vriend(innetjes) en modder. Wat wil je nog meer voor een geslaagd feestje?

De grootste ster, bij de maan......

Dikke kus opa, van Jill en Vera.

Voorjaar.... zou het?

De krokussen laten voorzichtig hun kleuren zien, de bomen beginnen groene knopjes te vertonen en het is zowaar warm genoeg om zonder 3 lagen kleding naar buiten te gaan.

Ik durf het bijna niet hardop te zeggen, maar ik denk dat het voorjaar in aantocht is!

Vanmorgen trokken we er dan ook op uit met de meiden. Even naar Burlington, naar "The Waterfront", het was druk mensen waren blij eindelijk weer buiten te zijn na bijna 6 maanden winter.
Jill fietste trots rond en Vera liet zich gewillig rondrijden in de kinderwagen. Ze kregen nog een ijsje toe dus een fijne ochtend. Vanmiddag op z'n Amerikaans meteen aan de barbeque met de buren.....

Al weer te lang geleden

En zo ben je ineens bijna 2 maanden verder sinds de laatste update. Wat erg, maar voor mijn gevoel is er in de winter altijd minder om over te schrijven dan in de zomer. We gaan naar ons werk, komen vaak als het al donker is weer thuis en de dagen dat je thuis bent is het eigenlijk ook te koud om naar buiten te gaan.
Maar er is hoop, de tijd is hier al 3 weken geleden verzet, de avonden worden langer en ondanks de sneeuw is het "warmer" waardoor we weer wat kunnen ondernemen. Het werd zo langzaamaan ook wel tijd, want van al dat binnen zitten krijg je dus echt (wat ze hier noemen) cabin fever.
De komende paar foto's beschrijven dit fenomeen aardig en zijn een samenvatting van onze afgelopen paar weken;

De zoveelste sneeuwstorm ergens in februari.

Dan ga je je verkleden om de tijd te doden.

Kijk je nog maar wat televisie onder het genot van een bakkie leut.

En krijg je gelukkig regelmatig post uit Etten-Leur!

Daar word je moe van! Een zieke Jill begin Maart.

Vera vond het maar niets dat mama aandacht besteedde aan de zieke Jill.......

Misschien toch nog steeds cabin fever? Jill kreeg de zomer in haar bol.

Maar nee hoor, op de eerste dag van de lente gewoon weer nieuwe sneeuw.

Creatieve mama houdt de dames wel bezig!

En de zoveelste sneeuwpop. Zou het de laatste zijn voor deze winter?

Zelfs Clover hoopt van wel. Normaal gek op sneeuw, nu bedroeft en toe aan wat zon!

Nou zeg nou zelf, best spannend toch zo'n winter in Vermont?