Jill is al weer 6 maanden en ze viert dit met het krijgen van tandjes en een enorme groeispurt waardoor haar wereld (en die van ons) op z'n kop staat. Onze arme meid ontdekt van alles en wil daarom niet slapen met als resultaat dat ze aan het eind van de dag gesloopt is en niet echt gezellig meer is. Ook hebben we de voeding van 23.00 u weer even moeten oppakken, omdat ze ook weer meer honger heeft en het niet red tot de andere ochtend als we haar laten doorslapen. Ach, het is niet zo erg om dit voor het slapen gaan te doen en het is beter dan midden in de nacht wakker worden. Volgend weekend laten we die late voeding weer eens vallen om te kijken hoe het dan gaat. Zoiets kan je beter in het weekend proberen dan door de week wanneer Sean moet werken. Ik hoop wel dat ze van de week wat beter gaat slapen overdag, want nu we veel met z'n tweetjes thuis zijn geweest is het nog wel te doen, maar als ik dit deze week moet doen dan komt er weinig van stofzuigen ben ik bang.
Sean en ik keken gisteren gisteren terug op het afgelopen half jaar en konden niet geloven hoe snel het gegaan is. Toen we de eerste paar weken kapot waren van gebroken nachten, huilpartijen en momenten van radeloosheid leek de tijd wel stil te staan, maar als je ziet wat Jill nu al weer kan vergeleken bij 6 maanden geleden dan is het toch wel ongelofelijk snel gegaan allemaal. Nu kijken we ook wel weer uit naar de komende 6 maanden waarin Jill hopelijk wat voorspelbaarder en geduldiger zal worden, gaat kruipen en misschien zelfs wel gaat lopen... het blijft leuk en ons telkens weer verrassen.
Jill 6 maanden met rode wangen van het doorbreken van tandjes, maar we blijven lachen (soms).
Voeten zijn ook erg interessant als je 6 maanden bent.
