Gisteren was mijn eerste dag terug op het werk nadat ik 8 maanden met Jill thuis was geweest. Zondagmiddag begon ik wel wat nerveus te worden en ik wilde zondagavond alles klaar hebben zodat ik me gisteren niet hoefde te haasten. 's Nachts redelijk goed geslapen, maar ik was wel voor de wekker wakker. Nadat Sean en ik onszelf hadden klaargemaakt voor de dag was Jill om 7.00 u al wakker en hoefden we haar gelukkig niet wakker te maken. Zoals gepland zaten we om 7.30 u in de auto en kwamen we mooi op tijd op de opvang aan. Jill's spullen die we vorige week hadden weggebracht waren al mooi opgeborgen in Jill's kastje waar de leiding haar naam op had geplakt samen met een pinguin. Dat was fijn te zien dat ze klaar voor haar waren.
Het afscheid was even slikken, een dikke kus en weglopen, maar gelukkig had Jill op dat moment al 3 speelgoedjes bij elkaar geraapt en had niet eens door dat we weggingen. Phew, dat was stap 1. Op het werk aangekomen was iedereen belangstellend, maar gelukkig gingen we ook gewoon meteen aan de slag en werden mijn gedachten naar het werk toe getrokken. Ik merkte al wel vrij snel dat er voor mij die dag net zoveel nieuwe indrukken zouden zijn als voor Jill, want na 8 maanden kinderliedjes is het even overschakelen naar de wetenschap. De ochtend ging snel om 12.00 u heb ik even naar de opvang gebeld. Op dat moment zat Jill aan haar lunch en had ze net geslapen. Ze had wel een paar moeilijke momenten gehad, maar het ging allemaal goed. Het bleek dat ik het langer had kunnen volhouden dan Sean, die om 10.00 u al gebeld had hoe het met zijn kleine meid ging.
De dag ging snel, maar naarmate het einde van de werkdag in zicht was kon ik toch niet meer wachten en wilde ik zo snel mogelijk naar Jill toe. Sean had hetzelfde idee en ik was ook blij dat hij mee ging, want het sneeuwde hier enorm en de wegen waren erg glad. Dat wil je liever niet op je eerste dag als je gedachten toch al wat zijn afgeleid. Bij de opvang aangekomen was Jill net aan het slapen en we konden nog even met de leiding praten. Het was een goede eerste dag geweest, maar ze konden wel merken dat Jill snel te veel gestimuleerd wordt en dat ze het daarom wel een aantal keer moeilijk had gehad. Dat hadden we ook wel verwacht en zal in de loop der tijd wel beter gaan.
Thuis aangekomen was Clover ook heel blij om ons weer te zien, want die was ook 8 maanden verwend met iemand thuis. Jill heeft haar avondeten op en lag om 18.30 u al op bed. Ik merkte thuis, buiten het moe zijn, niets aan haar en dat was fijn. Al met al dus een geslaagde eerste dag en nu is het fijn dat ik vandaag weer lekker thuis ben bij Jill. Als ik vandaag weer had moeten werken had ik het wel moeilijk gevonden.
Vandaag is Jill 8 maanden en ik zal mijn best doen een foto van haar te maken. Maar ze is al voor de tweede keer een dutje aan het doen vandaag omdat ze nog zo moe is van gisteren......
