Zo we zijn inmiddels in de derde week van ons werk/opvang avontuur beland en het is op zijn zachtst gezegd een rommeltje.
Samengevat hebben we in de 7 dagen dat we gebruik hebben gemaakt van de opvang het volgende meegemaakt daar:
- 1 virus opgepakt op dag 1
- 1 ouderavond over ons "moeilijke" dochtertje en haar geschiktheid voor de opvang
- 4 verschillende leidsters (gemiddeld 0.6 dagen met 1 en dezelfde leidster)
- 2 verloren geraakte telefoonlijstjes voor noodgevallen
- 2 omgegooide flessen en daardoor geen eten meer voor Jill (ook geen eten op de opvang dus of ik even heen en weer kon komen met eten --- nog geen sorry en ze wilden ons de schuld geven?!?)
- 2 gemiste dagen werk voor Sean en 1,5 voor mij
- 3 slapeloze nachten en
- ontelbare ergenissen en slechte gevoelens over de opvang en leiding.
De conclusie was dus gisteren na het zoveelste gedoe dat we een andere opvang moesten gaan zoeken.
Sean en ik zijn als gekken gaan bellen en hebben ook een instantie die werkt voor de universiteit erbij betrokken. Zij zijn ook voor ons gaan bellen en hadden om 16.30 u 's middags een relatief nieuwe opvang gevonden met nieuwe openingen omdat ze pas zijn uitgebreid. Daar heb ik dus meteen naar gebeld en de antwoorden/uitleg voelden al een stuk professioneler. Vanmorgen ben ik er met Jill gaan kijken en vanaf dinsdag gaat ze daar naartoe. De opvang voelde 100x beter, was ruim opgezet, 2 leidsters per groep die daar allemaal al geruime tijd werken en iedereen was er aardig en alles was verzorgd. Het is wel een stukje duurder, maar nu kan ik in ieder geval met een gerust hard naar mijn werk en ook op mijn werk blijven. Dat is ook wat waard en ja het is toch waar.... alles voor m'n jong (toch Sabine?? :) )
