23 October 2009

Alles is goed gegaan.

Vandaag heeft Jill haar buisjes gekregen en is ze vanavond voor het eerst in weken weer eens zonder huilen in slaap gevallen. Dat is al het eerste teken dat alles de goede kant op gaat en dat ze nu eindelijk weer eens zonder pijn kan spelen, slapen en eten.
Vanmorgen moesten we om 7.30 u in het ziekenhuis zijn en om 9.00 u zou de ingreep plaatsvinden. Jill moest nuchter blijven, maar deed het super en wachtte geduldig af op haar veel te grote ziekenhuisbed. Ik mocht bij haar blijven in de operatiekamer tot ze sliep en dat was wel even slikken. Ze leek ineens wel heel klein.....
De ingreep was gelukkig snel achter de rug en de arts kwam ons vertellen dat alles goed was gegaan en dat er heel veel troep achter haar trommelvliezen zat. Dat hebben ze weggezogen en meteen lokaal behandeld met antibiotica. Volgens de arts zaten er serieuze ontstekingen en was het maar goed dat we dit hebben gedaan anders was het nooit vanzelf over gegaan en had Jill gegarandeerd gehoorschade opgelopen.
Het uitslapen was wel heel moeilijk voor Jill en ze moest hard huilen. Dat was normaal volgens de verpleegkundige en na 3 kwartier (!) hield ze dan ook op. Eenmaal thuis is ze als een blok in slaap gevallen en was ze 's middags al weer bijna zichzelf. Nu hoeft Jill alleen nog een weekje antibiotica in de vorm van druppels in haar oor en dan zijn we hopelijk voorgoed van de antibiotica af!

Jill in haar veel te grote ziekenhuispyjama.....

Met mama in charmante outfit en speelgoedje van de afdeling wachten tot Jill aan de beurt was.