Haar eerste middagdutje was wel een uitdaging en het duurde bijna 1,5 uur voor sliep, tientallen bezoekjes aan haar kamer en even zoveel keren terug in bed gestuurd worden. Niets hielp en uiteindelijk ben ik in Jill's kamer op de grond gaan lezen, heb haar compleet genegeerd tenzij ze uit bed wilde klimmen... dan zei ik "nee, ga slapen". Dat doen ze bij de opvang ook om 8 kinderen tegelijkertijd op hun matjes te houden en dat werkte dan ook binnen een kwartier. De tweede en derde middag viel ze zonder piep in slaap.
Dat valt dus niet tegen en ik hoef morgen niet met dikke wallen te gaan werken. We zijn maar wat trots op onze grote meid!
Jill die net wakker is en een beetje maf doet in haar nieuwe bed.
