..... en nee, niet voor een tand door de lip, geschaafde knieen of onverklaarbare koorts van een van de kinderen. Mama was weer aan de beurt.
Afgelopen donderdag hebben we bijna 8 uur bij de eerste hulp gezeten omdat ik al een dag of 4-5 last had van onverklaarbare buikpijn. Het werd steeds erger en zat precies op de plaats van de blinde darm. Na een bezoek aan de huisarts werden we meteen doorgestuurd, want zij vermoedde een blinde darm ontsteking. Great.
Na een aantal verschillende artsen te hebben gezien, wat bloedprikken en een CT scan was het duidelijk. Mijn blinde darm was al ontstoken geweest en geklapt, maar gelukkig had mijn lijf hier een abces omheen gevormd en had ik geen klassieke symptomen als koorts, overgeven etc., maar had ik "alleen" buikpijn. Had mijn lijf dit niet gedaan dan had ik binnen 3 weken na de keizersnede nog een keer onder het mes gemogen om mijn blinde darm te verwijderen. Nu hoefde ik alleen maar twee sterke antibiotica via een infuus en de rest van de kuur mag ik thuis afmaken. Nu kan ik niet zeggen dat ik me al veel beter voel. Van die paardenpillen krijg ik nogal wat bijwerkingen waarover ik niet in detail zal treden en mijn buik doet nog steeds erg zeer wat niet heel handig is als er continue een baby opligt, maar altijd nog beter dan een operatie.
Dat was dus dikke pech en geen uitstapje waar je zin in hebt met een baby van 3 weken oud (Vera moest natuurlijk met de voeding mee), maar gelukkig zijn opa en oma hier want anders was het helemaal feest geweest met Jill 8 uur op de EH.
