Onze Vera is al weer 3 maanden en dat betekent dat het vanaf nu alleen maar makkelijker wordt.... toch? Ik denk wel echt dat de eerste paar maanden het lastigst zijn en nu is Vera inderdaad al veel voorspelbaarder dan ze de eerste paar weken was. Ze is nu tussen voedingen langer wakker en vrolijk en ze kan zichzelf vrij aardig bezig houden. Maar ze is en blijft ook een echte knuffelkont die het liefste vastgehouden en rondgedragen wordt.
Terug kijkend op deze eerste 3 maanden met Vera moet ik zeggen dat de overgang van 1 naar 2 kinderen me best mee is gevallen......dat was tot ik begon met werken vorige week. Toen sloeg de chaos weer even toe en ik vraag me af hoe ik ooit nog ergens op tijd zal zijn. Maar als ik over 3 maanden schrijf over Vera (die dan 6 maanden is) is het vast allemaal routine.
Ik hoop ook dat ik tegen die tijd kan schrijven dat Vera consequent slaapt. Vera's slaaproutine is hetgeen waar we de laatste 3 maanden nog het meest mee geworsteld hebben geloof ik. Niet het laten wennen van Vera aan Jill (die is nog steeds helemaal gek op haar zusje die ze nu Miss Vera noemt), niet het bijkomen van de bevalling, niet het verschonen van talloze luiers op 1 dag en zelfs niet het aankleden van 2 kinderen in de winter als ik Clover wil uitlaten. Nee, de slapenloze nachten, die blijven toch het vervelendst. Vera heeft nu een redelijk patroon te pakken waarin ze sinds ongeveer 3 weken 's avonds met Jill naar bed gaat rond 19.00 u en rond 23.00 u heeft ze nog een laatste voeding. We hebben fijn onze avond terug, maar 's ochtends is ze standaard tussen half 5 en half 6 wakker en dat is toch wel erg vroeg als je die laatste voeding op je hebt genomen (Sean en ik doen deze om de beurt nu). En dan zullen we het nog maar niet over haar hazenslaapjes overdag hebben. Dat ging in het begin wel ok, maar baby's die van de ene naar de andere voeding slapen heb ik nooit gehad. De afgelopen week was echter zwaar aangezien ze maximaal 45 minuten per keer sliep en alles bij elkaar een uurtje of anderhalf over de gehele dag genomen. Vandaag ging het wel beter en sliep ze wel een keer 2,5 uur achter elkaar met wat hulp. Dat deed ze in het begin ook, maar ineens was dat over. Het zou ook goed kunnen komen doordat Vera nu alle nieuwe indrukken van de opvang te verwerken krijgt.
Het is vast ook weer een fase en we mogen erg tevreden zijn met hoe het nu gaat in zo'n relatief korte tijd. Jill en Vera zijn gek op elkaar, we eten al zeker een maand geen kant en klare noodmaaltijden meer, we krijgen het allemaal iedere dag voor elkaar om te douchen, we krijgen gemiddeld toch zo'n uurtje of 6 slaap aan een stuk en er zijn meer goede dan slechte dagen!
