Sean en ik keken gisteren gisteren terug op het afgelopen half jaar en konden niet geloven hoe snel het gegaan is. Toen we de eerste paar weken kapot waren van gebroken nachten, huilpartijen en momenten van radeloosheid leek de tijd wel stil te staan, maar als je ziet wat Jill nu al weer kan vergeleken bij 6 maanden geleden dan is het toch wel ongelofelijk snel gegaan allemaal. Nu kijken we ook wel weer uit naar de komende 6 maanden waarin Jill hopelijk wat voorspelbaarder en geduldiger zal worden, gaat kruipen en misschien zelfs wel gaat lopen... het blijft leuk en ons telkens weer verrassen.
Jill 6 maanden met rode wangen van het doorbreken van tandjes, maar we blijven lachen (soms).
Voeten zijn ook erg interessant als je 6 maanden bent.


