Tandjes... of toch niet?

Ik ben er nu al bijna een maand van overtuigd dat Jill tandjes krijgt. Telkens begint ze meer te kwijlen, heeft ze rode wangetjes en ik voel ook bultjes onder haar tandvlees. Gisteren nacht hield ze ons om de 2 uur wakker en sliep alleen verder nadat ik wat verdovende zalf op haar tandvlees had gesmeerd. Maar wat denk je vannacht weer nergens last van en Jill sliep weer vrolijk van 20.00 u tot 7.30 u.

Ik begrijp er niets meer van. Ik zal waarschijnlijk zeggen "oh, nu is het duidelijk" als ze straks echt tanden heeft gekregen en zal ik bij de volgende doorbraak wel goed kunnen zien wanneer het zo ver is. Nu is het me een raadsel......

Aan tafel eten

Nu onze spullen uitgepakt en gemonteerd zijn kan Jill in haar grote meiden stoel aan tafel eten. Ze krijgt sinds kort fruit in de morgen en groentes 's avonds en de stoel is dus mooi op tijd gearriveerd.
Jill is helemaal trots en wacht rustig op haar eten al herkent ze haar bordje al en zodra dat in zicht komt wil ze ook wel meteen eten. Het geven van eten wordt wel een steeds grotere uitdaging, omdat ze telkens de lepel wil vastpakken. Als ik niet oplet vliegt het zo van de lepel af, want mikken is natuurlijk nog wel erg moeilijk.
Het geven van de fles wordt daarentegen makkelijker want Jill houdt zelf de fles al best goed vast. Als ze ongeveerd de helft op heeft is ze sterk genoeg om de fles rechtop te houden en soms hoef ik niet veel meer te doen dan af en toe wat bijsturen. Ik zal proberen daar binnenkort ook een foto van te maken.

Voor nu eerst wat foto's van Jill aan tafel. En 3x raden wie al heel snel doorheeft dat er af en toe wat eten op de grond beland.

Dinosaur daycare

Omdat onze spullen vandaag aankwamen is Jill vandaag voor het eerst naar de opvang geweest. Het was maar goed ook, want het uitladen en uitpakken duurde de hele ochtend en Jill had nergens kunnen slapen. Ook stond de deur continue open en was het met -12 graden buiten niet veel warmer bij ons binnen.
Ik was vanmorgen best nerveus om Jill achter te laten. We waren al wel gaan kijken bij de opvang vorige week, maar om er echt gebruik van te maken is toch weer iets anders. Gelukkig hadden we er wel een goed gevoel over en iedereen was er erg aardig en ze herkenden Jill meteen. Jill leek het allemaal wel best te vinden en keek vrolijk om zich heen toen ik na 101 adviezen aan de leiding en een volle luiertas achter latende toch echt moest vertrekken.
Toen de verhuizers weg waren zijn Sean en ik meteen in de auto gesprongen om Jill op te halen (nee, eerst hebben we haar bedje nog in elkaar gezet). Ik had om 10.00 u wel even gebeld en toen ging alles goed, maar we waren erg benieuwd hoe het na een halve dag was. Toen we binnen kwamen lag Jill lekker te slapen en wij hadden mooi even de tijd om nog even met de leiding te praten. Alles was erg goed gegaan en Jill was vrolijk, vond al het nieuwe speelgoed en kindjes interessant en had goed gegeten.Ze moet alleen wel wennen aan slapen in de herrie, want haar ochtend slaapje was kort geweest.

Dat betekend dat Jill nu extra lekker zal slapen in haar eigen bedje. Al met al ging het dus prima en ik voel me nu al veel geruster om Jill vanaf 1 maart naar Dinosaur te brengen. Ik was trots op onze kleine meid dat ze het zo goed had gedaan!
Later meer nu weer verder met uitpakken!

Naar de huisarts

Aangezien het consultatiebureau hier niet bestaat zijn Jill en ik gisteren naar de huisarts geweest voor vaccinaties en ook meteen voor wat standaard onderzoekjes. Het was even puzzelen om te zien welke vaccinaties ze nog moest en welke ze in Nederland al gehad had. Gelukkig had ik een uitdraai van haar vaccinaties gevraagd bij het consulatiebureau en daarmee kwamen we er wel aan uit. Jill had al wat inentingen gehad bij 2, 3 en 4 maanden en hier krijgen ze deze bij 2, 4 en 6 maanden. Daar was ze dus al mooi mee klaar. Hepatitis B wordt in Nederland alleen aan risico kinderen gegeven, hier aan iedereen dus die moest ze nog wel. Nu ze deze heeft gehad lopen we gelijk en hoeft ze pas met (ik geloof) 15 maanden de herhalingen die ze in Nederland dan ook zou krijgen.

Zoals gewoonlijk was het weer even huilen bij de prik, maar verder ging het heel goed. Onze nieuwe huisarts is een leuke vlotte vrouw die erg goed met Jill is. Jill vond haar ook wel leuk geloof ik. Jill weegt nu 7100 gram (even omgerekend van de pounds die ze hier gebruiken) en is dus voor haar leeftijd mooi op gewicht. We hebben ook het groene licht gekregen voor een broodkorstje dus dat wordt binnenkort ook aan het menu toegevoegd.

Jill's ogen zijn niet getest, maar volgens Jill zelf werken ze prima.....

Dancing Jill

(Helaas) heeft Jill een aantal speelgoedjes gekregen voor kerstmis met heeeel veeeel geluidjes erin. Ze vindt het ontzettend leuk en danst vrolijk mee!

Groeipijn bij 6 maanden

Jill is al weer 6 maanden en ze viert dit met het krijgen van tandjes en een enorme groeispurt waardoor haar wereld (en die van ons) op z'n kop staat. Onze arme meid ontdekt van alles en wil daarom niet slapen met als resultaat dat ze aan het eind van de dag gesloopt is en niet echt gezellig meer is. Ook hebben we de voeding van 23.00 u weer even moeten oppakken, omdat ze ook weer meer honger heeft en het niet red tot de andere ochtend als we haar laten doorslapen. Ach, het is niet zo erg om dit voor het slapen gaan te doen en het is beter dan midden in de nacht wakker worden. Volgend weekend laten we die late voeding weer eens vallen om te kijken hoe het dan gaat. Zoiets kan je beter in het weekend proberen dan door de week wanneer Sean moet werken. Ik hoop wel dat ze van de week wat beter gaat slapen overdag, want nu we veel met z'n tweetjes thuis zijn geweest is het nog wel te doen, maar als ik dit deze week moet doen dan komt er weinig van stofzuigen ben ik bang.

Sean en ik keken gisteren gisteren terug op het afgelopen half jaar en konden niet geloven hoe snel het gegaan is. Toen we de eerste paar weken kapot waren van gebroken nachten, huilpartijen en momenten van radeloosheid leek de tijd wel stil te staan, maar als je ziet wat Jill nu al weer kan vergeleken bij 6 maanden geleden dan is het toch wel ongelofelijk snel gegaan allemaal. Nu kijken we ook wel weer uit naar de komende 6 maanden waarin Jill hopelijk wat voorspelbaarder en geduldiger zal worden, gaat kruipen en misschien zelfs wel gaat lopen... het blijft leuk en ons telkens weer verrassen.

Jill 6 maanden met rode wangen van het doorbreken van tandjes, maar we blijven lachen (soms).

Voeten zijn ook erg interessant als je 6 maanden bent.

Gelukkig nieuwjaar!

Jill, Clover, Sean en ik willen iedereen een gelukkig en mooi 2009 toewensen!
Jill heeft dwars door de jaarwisseling heen geslapen en aangezien het afsteken van vuurwerk hier niet toegestaan is werd ze gelukkig ook niet wakker van knallers. Sean en ik zijn dit jaar dus ook lekker thuis gebleven en hebben tv gekeken op onze geleende bank met een glaasje rode wijn. Helemaal goed en waarschijnlijk hebben we de jaarwisseling dus gevierd zoals ieder nieuw gezinnetje zou doen. Daarnaast was het hier vannacht ijskoud (-20 met een gevoelstemperatuur van -33 graden celcius) en hebben we dus ook niet eens ons best gedaan om naar het vuurwerk te gaan kijken dat ze hier in de stad afsteken.

Jill had ook geen zin gehad denk ik om ergens heen te gaan, want op het moment krijgt ze tandjes en zit ze in een grote ontdekkingsfase waardoor ze wat onrustig is. Ze slaapt slechter, vind dingen of ontzettend grappig of moet er heel hard om huilen. Ook wil ze continue nieuwe uitdagingen en om de 10 minuten nieuw speelgoed. Ze houdt ons dus goed bezig en voelt zich niet zo lekker. Sinds gisteren zijn we wel met haar nieuwe voedingsschema begonnen waarbij ze nu zowel een fruit als een groentehapje op een dag krijgt. Dit lijkt wel goed te gaan al vindt ze groentes nog niet zo lekker. We hebben een grappig filmpje gemaakt waarin Jill voor het eerst bloemkool eet en dat zullen we snel op de website zetten, het is echt heel grappig.

Hier zijn nog wat foto's van Jill tijdens het eten van een fruithapje.Deze foto's geven een beetje aan in wat voor bui Jill soms kan zijn op het moment.

Ja, wat..... ik zit gewoon te eten.....

Laat maar, ik doe het zelf wel.....

Nee, ik wil de lepel vast blijven houden..... geef terug!