Jill 9 maanden

Vandaag is Jill al weer 9 maanden en gelukkig weer beter na een maand van virusjes, verkoudheden en ooronstekingen. Het was een redelijk zware maand voor Jill, niet alleen is ze dus veel ziek geweest en heeft ze niet goed geslapen, ook was er het wennen aan de opvang. Zoals iedereen heeft kunnen lezen, was de eerste opvang geen succes, maar gelukkig gaat Jill nu al 2 weken met veel plezier naar "Acorn". We hebben haar er iedere dag lachend achter gelaten (Jill, niet wij omdat we het zo leuk vinden om haar achter te laten natuurlijk) en we halen haar moe, maar voldaan weer op. Gisterenmiddag was Jill zelfs nergens te vinden en waren ze met haar groep lekker gaan wandelen. Ze doen er leuke dingen met de kinderen en de leidsters zijn allemaal erg lief voor Jill. Ze vinden haar een makkelijke baby. Dat is dus allemaal goed gekomen, maar het feit blijft dat het een drukke maand is geweest voor Jill.

Jill heeft het kruipen nog niet onder de knie en het rechtop zitten gaat al steeds beter. Soms is Jill zo druk bezig met babbelen, observeren en geluiden produceren dat ze haar lijf vergeet en dus achterover kukkelt. Maar daar hebben ze bij de opvang handige stoeltjes voor (zie foto). Ook pianospelen gaat haar steeds beter af, maar we hopen stiekem toch dat ze binnenkort eens een poging gaat doen om te kruipen..... er zijn echter nog totaal geen tekens te bespeuren, dus wie weet wacht ze er wel expres mee tot opa en oma hier op bezoek zijn volgende maand.

Jill in haar "stoel" met piano.


Jill met een kindje uit de klas waar ze heen gaat als ze eenmaal kruipt en haar leidster van nu, Holly. Zoals je kan zien, speelgoed genoeg!

Een video in plaats van een foto

Jill babbelt er lekker op los de laatste tijd. Ook heeft ze ontdekt dat ze met haar lippen hele leuke geluidjes kan maken. Het is echt hilarisch.....

Gelukkig kletst ze vandaag weer vrolijk want de afgelopen paar dagen was ze niet lekker en we wisten niet goed wat er aan de hand was. Ze had een flinke verkoudheid gehad en een ontstoken oogje, maar dat leek allemaal weer over. Toch bleef ze slecht slapen en de nacht van zaterdag op zondag sliep ze helemaal niet. Gisteren zijn we dus toch maar even naar de huisarts gegaan en nu blijkt dat Jill een ooronsteking heeft. Ze heeft nu al een paar keer haar antibiotica gehad en ook wat pijnstilling en dat werkt goed. Arme Jill heeft in de afgelopen maand heel wat virussen en ontstekingen gehad. Het is voor haar te hopen dat dit verlopig de laatste is. En voor ons ook wel, want veel geslapen hebben we de afgelopen week niet. Gaap....

Na regen komt zonneschijn!

Jill's eerste week bij de nieuwe opvang zit erop en wat een verschil!

Sean en ik waren dinsdag best nerveus toen we Jill voor het eerst wegbrachten. Natuurlijk hadden we weer een hoop adviezen, Jill's dagschema opgeschreven en twee volle tassen met spullen. Het leek meteen te klikken met Jill's juf en we gingen met een gerust gevoel weg. Toen we haar ophaalden bleek dat ze super geslapen, gespeeld en gegeten had. Geen vuiltje aan de lucht. Ook woensdag en donderdag gingen geweldig en we kregen zelfs te horen dat Jill zo'n makkelijk meisje is. Gisteren waren we wel benieuwd hoe het zou gaan, want toen moest Jill bij de oudere kindjes die al kruipen. Op dinsdag en woensdag zit ze nog bij de baby's, maar om haar al te laten wennen aan haar volgende groep gaat ze daar op donderdag heen. Jill zal waarschijnlijk binnen nu en niet al te lange tijd gaan kruipen en dan gaat ze daar 3 dagen per week naar toe. Op de vorige opvang vond ze het soms eng als er kindjes naar haar toekropen en was ze erg geintimideerd. Gisteren totaal niet en ze was met deze groep lekker naar buiten geweest. Ze had een prima dag gehad.

Natuurlijk zal er nog wel eens een dag komen dat het niet zo goed gaat. Maar dit was een super start en Sean en ik hebben er allebei een veel beter gevoel bij. Ik loop nu niet meer op mijn werk met mijn mobiel in mijn hand, met de vraag "wanneer gaat de opvang nu weer bellen".

Dit nieuwe schema bevalt ook wel. Het zijn 3 drukke dagen en gisterenavond was ik wel afgebrand, maar nu heb ik lekker een heel lang weekend.

Jill slaapt nu, het waren voor haar ook 3 drukke dagen, maar ik zal vanmiddag weer eens een foto maken. Opa en oma vinden dat ze zo verandert op het moment, dus dan wordt het weer eens tijd voor een foto, toch mam en pap?

Wat een rommeltje

Zo we zijn inmiddels in de derde week van ons werk/opvang avontuur beland en het is op zijn zachtst gezegd een rommeltje.

Samengevat hebben we in de 7 dagen dat we gebruik hebben gemaakt van de opvang het volgende meegemaakt daar:
- 1 virus opgepakt op dag 1
- 1 ouderavond over ons "moeilijke" dochtertje en haar geschiktheid voor de opvang
- 4 verschillende leidsters (gemiddeld 0.6 dagen met 1 en dezelfde leidster)
- 2 verloren geraakte telefoonlijstjes voor noodgevallen
- 2 omgegooide flessen en daardoor geen eten meer voor Jill (ook geen eten op de opvang dus of ik even heen en weer kon komen met eten --- nog geen sorry en ze wilden ons de schuld geven?!?)
- 2 gemiste dagen werk voor Sean en 1,5 voor mij
- 3 slapeloze nachten en
- ontelbare ergenissen en slechte gevoelens over de opvang en leiding.

De conclusie was dus gisteren na het zoveelste gedoe dat we een andere opvang moesten gaan zoeken.
Sean en ik zijn als gekken gaan bellen en hebben ook een instantie die werkt voor de universiteit erbij betrokken. Zij zijn ook voor ons gaan bellen en hadden om 16.30 u 's middags een relatief nieuwe opvang gevonden met nieuwe openingen omdat ze pas zijn uitgebreid. Daar heb ik dus meteen naar gebeld en de antwoorden/uitleg voelden al een stuk professioneler. Vanmorgen ben ik er met Jill gaan kijken en vanaf dinsdag gaat ze daar naartoe. De opvang voelde 100x beter, was ruim opgezet, 2 leidsters per groep die daar allemaal al geruime tijd werken en iedereen was er aardig en alles was verzorgd. Het is wel een stukje duurder, maar nu kan ik in ieder geval met een gerust hard naar mijn werk en ook op mijn werk blijven. Dat is ook wat waard en ja het is toch waar.... alles voor m'n jong (toch Sabine?? :) )

Ziekenboeg

Nou dat was me het eerste weekje wel. Jill had inderdaad op dag 1 al een virus te pakken waar Sean en ik ook mee van hebben mogen "genieten". Ik werd vrijdag na het werk ziek en ben vandaag pas weer in staat tot het eten van iets anders dan beschuit en thee. Het was een hardnekkig virus, maar gelukkig was Jill er snel overheen. Sean werd pas ziek toen ik het ergste al had gehad dus we konden elkaar mooi opvangen.
Gisteren was Jill weer helemaal beter en is naar de opvang gegaan zodat Sean en ik nog echt een dag goed konden uitzieken, want met haar thuis is dat gewoon een stuk moeilijker. Op deze manier hadden we er allemaal baat bij. Wij konden bijkomen en Jill bleef toch in haar nieuwe ritme van naar de opvang gaan. Ik hoop nu alleen heel erg dat ze niet meteen virus nr 2 mee naar huis brengt deze week.

Zaterdag was ik dus erg ziek en Sean en Jill zijn samen naar de zwemles geweest en verder kwam de zorg van Jill ook bijna de hele dag op Sean neer. Ze hadden het samen erg gezellig en ik moest wel erg lachen toen ik 's middags beneden kwam. Daar zat Jill, nog in pyjama, met punkhaar en een Elvis slabbetje om.......

Virus nr 1 is in the house!

Nou dat begint lekker. Jill heeft haar eerste dag bij de opvang al een virusje opgelopen. Het begon van dinsdag op woensdag nacht met een keer overgeven, maar woensdagochtend leek ze weer levendig en ok om naar de opvang te gaan. Toen ik haar kwam ophalen had ze echter andere kleren aan en had ze 's ochtends haar fruithapje weer overgegeven en ze had ook een keer diarree gehad. Thuis leek het wel te gaan en na wat avondeten sliep ze goed. Vanmorgen kwam echter haar hele ontbijt er weer net zo hard uit en nu is Jill wel echt ziek. Ze eet alleen een liga en drinkt wat water met roosvice. Gelukkig slaapt ze veel en dat lijkt wel te helpen.
Morgen moet Jill dus meteen thuisblijven van de opvang. Ik had wel verwacht dat ze wat meer ziek zou zijn, maar op dag 1 al.....

Daar zijn ze dan...

Foto's van Jill met 8 maanden.

Zo'n grote meid wordt ik al!



Alweer moe van gisteren. Als Jill moe is trekt ze aan haar oren en gaat ze duimen.




En deze is ook schattig al is de foto van een paar dagen geleden. Op deze foto kan je Jill haar tand goed zien.