Alles is goed gegaan.

Vandaag heeft Jill haar buisjes gekregen en is ze vanavond voor het eerst in weken weer eens zonder huilen in slaap gevallen. Dat is al het eerste teken dat alles de goede kant op gaat en dat ze nu eindelijk weer eens zonder pijn kan spelen, slapen en eten.
Vanmorgen moesten we om 7.30 u in het ziekenhuis zijn en om 9.00 u zou de ingreep plaatsvinden. Jill moest nuchter blijven, maar deed het super en wachtte geduldig af op haar veel te grote ziekenhuisbed. Ik mocht bij haar blijven in de operatiekamer tot ze sliep en dat was wel even slikken. Ze leek ineens wel heel klein.....
De ingreep was gelukkig snel achter de rug en de arts kwam ons vertellen dat alles goed was gegaan en dat er heel veel troep achter haar trommelvliezen zat. Dat hebben ze weggezogen en meteen lokaal behandeld met antibiotica. Volgens de arts zaten er serieuze ontstekingen en was het maar goed dat we dit hebben gedaan anders was het nooit vanzelf over gegaan en had Jill gegarandeerd gehoorschade opgelopen.
Het uitslapen was wel heel moeilijk voor Jill en ze moest hard huilen. Dat was normaal volgens de verpleegkundige en na 3 kwartier (!) hield ze dan ook op. Eenmaal thuis is ze als een blok in slaap gevallen en was ze 's middags al weer bijna zichzelf. Nu hoeft Jill alleen nog een weekje antibiotica in de vorm van druppels in haar oor en dan zijn we hopelijk voorgoed van de antibiotica af!

Jill in haar veel te grote ziekenhuispyjama.....

Met mama in charmante outfit en speelgoedje van de afdeling wachten tot Jill aan de beurt was.

Harvest festival

Vandaag is Jill een pompoen gaan uitzoeken bij het jaarlijkse harvest festival. Het was leuk met veel activiteiten voor kinderen, al is Jill voor de meeste nog wel wat te klein, kraampjes en natuurlijk (het is en blijft de VS) veel eten.
We zijn met vrienden die 2 kinderen hebben gegaan en we hebben het ondanks de kou nog best een tijdje volgehouden.
De pompoen moet nu deze week nog uitgehold worden voor Halloween. Dat is een mooi klusje voor Jill en papa als ik op reis moet voor het werk.

Buisjes

Gisteren zijn we met Jill bij de KNO arts geweest en helaas moet Jill buisjes. De arts heeft alles goed bekeken en Jill heeft veel vloeistof achter haar trommelvliezen waar ongetwijfeld weer bacterien in gaan groeien. Tot ze wat ouder is zal ze dus oorontstekingen blijven houden en dat zou nog wel te behandelen zijn met antibiotica, maar ook haar gehoor gaat al achteruit. Jill heeft gisteren ook een gehoortest gehad en daaruit kwam dat haar gehoor niet is wat het moet zijn. Dit is nog geen permanente schade en zal verholpen worden met buisjes, maar vandaar dat we niet echt een keus hadden wat betreft de buisjes.
Jill kan 23 oktober al terecht en het is een dagopname. De procedure op zich duurt nog geen kwartier, maar ze moet wel onder algehele narcose en daarom een paar uur in het ziekenhuis blijven.
Na ongeveer 6-12 maanden zullen de buisjes er vanzelf uitvallen en dan zal ze hopelijk oud genoeg zijn om geen oorontstekingen meer te krijgen. Maar bij 20% van de kinderen komt het wel terug en dan heeft ze een tweede set buisjes nodig. We gaan er maar vanuit dat 1 setje genoeg is.
Nu is het te hopen dat ze voor 23 oktober geen oorontsteking krijgt........

Kijk eens wat ik kan!

Precies 1 week geleden stond Jill ons ineens vanuit de box aan te kijken. Ze was gaan staan! De afgelopen week is er dus druk geoefend en Jill wordt steeds handiger. Net nu ik dacht dat het huis babyproof was kan ik alles nog een beetje hoger gaan wegzetten.

Even testen of papa het hek goed heeft vastgemaakt.
Wat zou er op tv zijn?
Wie heeft er speelgoed nodig? Onderzetters zijn veel leuker.

Onze patient

Jill heeft weer een oorontsteking. Deze keer aan beide kanten en het is inmiddels ontsteking nr. 5. Ze leek vorige week al verkouden en dan worden wij altijd extra alert, want daarmee begint het vaak. Maandag had ze bij de opvang verhoging en toen ze we 's avonds toch maar even naar de huisartsenpost geweest. Het leek allemaal goed te gaan de rest van de week, maar vrijdag werd Jill toch wel erg hangerig en had ze uiteindelijk een pyjama dag thuis.





Aanstaande vrijdag gaan we naar onze eigen huisarts en krijgen we hopelijk een verwijzing voor de KNO arts. Deze oorontstekingen komen ons nu iets te vaak en te snel terug en willen we weten of verder alles ok is en of er iets is wat we kunnen doen tegen de oorontstekingen. Waarschijnlijk niet, want onze huisarts vertelde ons dat het ene kind ze altijd heeft en het andere kind nooit. Gewoon een beetje pech en als ze ze eenmaal gehad hebben is het vaak wachten tot kinderen wat ouder worden en de buisjes langer waardoor ze het vanzelf vergroeien. Maar eens kijken wat de KNO arts te melden heeft...... wordt vervolgd dus.

Het einde van de zomer

Bijna twee weken geleden was er een ballonenfestival bij ons in het dorp. We wisten het toen nog niet, maar dat was zo'n beetje de laatste mooie, warme zomerdag. Nu ziet alles er al heel anders uit, de bomen verkleuren, blaadjes vallen en vorige week was het een nacht maar 3 graden. Daarom nog maar even wat kleurrijke foto's die het einde van een mooie zomer betekenen.

Op vakantie!

Bijna 2 weken geleden kregen we een onverwachte uitnodiging om op vakantie te gaan naar de kust van New Jersey. Vrienden uit Amsterdam waren in het vakantiehuis van familie met hun zoontje van 2 en we waren welkom. Nou dat lieten we ons geen twee keer zeggen en drie dagen later zaten we in de auto richting Mantoloking. Het was 7 uur rijden, maar zeker de moeite waard, het strand en de omgeving waren prachtig en het huis waarin we verbleven gastvrij en relaxed.
We hebben met zijn viertjes (ja Clover mocht ook mee) een geweldige week gehad. We deden waar we zin in hadden en hebben vooral lekker uitgerust. In de ochtend kwamen we langzaam op gang met een lekker ontbijt en na Jill's ochtenddutje gingen we vaak even met Clover op stap, wat winkelen of naar de boardwalk (vooral leuk voor papa's onder het motto "we moeten punten winnen voor de kids" - Jill vond zonnenbrillen geweldig op vakantie en die heeft papa dan ook gewonnen). Na de lunch gingen Jill en Finn slapen (en wij eerlijk gezegd zelf ook vaak of we gingen wat lezen in de zon) en dan gingen we tot het avondeten nog naar het strand. Na het opfrissen aten de kinderen en gingen zij naar bed en konden de volwassenen lekker op hun gemak tafelen en kletsen. We zijn zelfs nog een keer met zijn viertjes gaan eten en naar de film geweest terwijl de familie van John en Eva oppasten op de kinderen. Helemaal leuk dus voor zowel Jill als ons!
Hier zijn nog foto's van een heerlijk weekje zon en strand;

Naar het strand






Naar de boardwalk






In en om het huis






Samen met Finn - Jill's eerst vakantievriendje





Met papa en mama