Weer thuis

Zo even een berichtje om jullie te laten weten dat we weer veilig thuis zijn aangekomen van onze vakantie in NL. Jill en ik hebben het heel fijn gehad bij opa en oma en het afscheid was dan ook zwaar. Gelukkig hebben we 2 mooie weken om op terug te kijken.
Ruim 2 weken geleden begon onze reis in Burlington en al was ik wel wat zenuwachtig het ging super goed en voor mijn gevoel waren we snel op Schiphol. Jill deed het de hele reis goed en sliep tijdens de nachtvlucht naar Amsterdam zeker de helft van de tijd. Het vliegtuig zat wel helemaal stampvol en ik heb haar dus de gehele reis op schoot gehad waardoor ik stijf uit het vliegtuig stapte. Maar dat maakte niet uit, we waren er! Opa en oma stonden natuurlijk al te wachten en namen Jill van me over..... 2 weken later kreeg ik haar pas weer terug op Schiphol (hihi).
Gedurende de tijd in Etten-Leur heeft Jill het heel leuk gehad. Er werd veel gespeeld, gelachen, Sinterklaas werd bezocht en iedere dag werden de eendjes gevoerd. Ook hebben opa en oma nog 3 dagen opgepast terwijl ik in A'dam / Haarlem was en dat was natuurlijk feest al waren opa en oma wel gesloopt toen ik terug kwam. Verder is Jill lekker verwend met nieuwe kleren, wat cadeautjes en speelgoed en dat hoort er bij als je naar opa en oma gaat.
Ook de jetleg viel alles mee en Jill heeft maar 3 avonden nodig gehad om over het tijdverschil heen te komen. Dan ging ze wel op haar normale tijd naar bed, maar werd van 9-11 uur wakker aangezien het voor haar dan "middag" was en haar middagslaapje erop zat. Wel sliep ze meteen iedere nacht door en na 3/4 dagen zat ze al helemaal weer in haar eigen ritme.

De terugreis was zwaar aangezien het overdag was en Jill dus maar 1 uurtje geslapen heeft in het vliegtuig. De overige 7 uur moest ik haar bezig houden en nadat je nijntje voor de 33ste keer hebt voorgelezen wordt het zwaar...... We hebben dus maar wat in het vliegtuig heen en weer gelopen aangezien Jill bij opa en oma goed heeft leren stappen aan 1 hand. Ook had het vliegtuig naar Burlington nog wat vertraging in Washington en net toen ik het kookpunt had bereikt vertrok hij toch en heeft Jill nog even geslapen. Misschien was het achteraf goed dat ze zo moe was want na een goede nachtrust was ze hier nog sneller over haar jetleg heen dan de andere kant op. Na een zware reis was papa weer super blij zijn meiden te zien en dan vergeet je het ook wel weer snel.

De foto's van onze vakantie volgen nog, maar ik heb wat technische problemen met het opladen van de foto's....... We wilden jullie in ieder geval even laten weten dat we het fijn hebben gehad en dat alles goed is gegaan.

Nog een nachtje slapen

Ik zit nu nog ontspannen aan een kopje koffie. Gisteren is mijn vakantie begonnen en vandaag dus geen gehaast om op tijd op het werk en de opvang te verschijnen.
Nu maar hopen dat deze sfeer de komende paar dagen aanhoud aangezien ik morgen met Jill in het vliegtuig stap...... 8 uur vliegen is namelijk erg lang met een schreeuwende dreumes :)
Nee we gaan er vanuit dat alles goed gaat. Ik ga nu snel inpakken en dan kunnen we eindelijk eens in levende lijve bijpraten. De blog is dan ook even 2 weken op non-actief.

TOT SNEL!!!!

Alles is goed gegaan.

Vandaag heeft Jill haar buisjes gekregen en is ze vanavond voor het eerst in weken weer eens zonder huilen in slaap gevallen. Dat is al het eerste teken dat alles de goede kant op gaat en dat ze nu eindelijk weer eens zonder pijn kan spelen, slapen en eten.
Vanmorgen moesten we om 7.30 u in het ziekenhuis zijn en om 9.00 u zou de ingreep plaatsvinden. Jill moest nuchter blijven, maar deed het super en wachtte geduldig af op haar veel te grote ziekenhuisbed. Ik mocht bij haar blijven in de operatiekamer tot ze sliep en dat was wel even slikken. Ze leek ineens wel heel klein.....
De ingreep was gelukkig snel achter de rug en de arts kwam ons vertellen dat alles goed was gegaan en dat er heel veel troep achter haar trommelvliezen zat. Dat hebben ze weggezogen en meteen lokaal behandeld met antibiotica. Volgens de arts zaten er serieuze ontstekingen en was het maar goed dat we dit hebben gedaan anders was het nooit vanzelf over gegaan en had Jill gegarandeerd gehoorschade opgelopen.
Het uitslapen was wel heel moeilijk voor Jill en ze moest hard huilen. Dat was normaal volgens de verpleegkundige en na 3 kwartier (!) hield ze dan ook op. Eenmaal thuis is ze als een blok in slaap gevallen en was ze 's middags al weer bijna zichzelf. Nu hoeft Jill alleen nog een weekje antibiotica in de vorm van druppels in haar oor en dan zijn we hopelijk voorgoed van de antibiotica af!

Jill in haar veel te grote ziekenhuispyjama.....

Met mama in charmante outfit en speelgoedje van de afdeling wachten tot Jill aan de beurt was.

Harvest festival

Vandaag is Jill een pompoen gaan uitzoeken bij het jaarlijkse harvest festival. Het was leuk met veel activiteiten voor kinderen, al is Jill voor de meeste nog wel wat te klein, kraampjes en natuurlijk (het is en blijft de VS) veel eten.
We zijn met vrienden die 2 kinderen hebben gegaan en we hebben het ondanks de kou nog best een tijdje volgehouden.
De pompoen moet nu deze week nog uitgehold worden voor Halloween. Dat is een mooi klusje voor Jill en papa als ik op reis moet voor het werk.

Buisjes

Gisteren zijn we met Jill bij de KNO arts geweest en helaas moet Jill buisjes. De arts heeft alles goed bekeken en Jill heeft veel vloeistof achter haar trommelvliezen waar ongetwijfeld weer bacterien in gaan groeien. Tot ze wat ouder is zal ze dus oorontstekingen blijven houden en dat zou nog wel te behandelen zijn met antibiotica, maar ook haar gehoor gaat al achteruit. Jill heeft gisteren ook een gehoortest gehad en daaruit kwam dat haar gehoor niet is wat het moet zijn. Dit is nog geen permanente schade en zal verholpen worden met buisjes, maar vandaar dat we niet echt een keus hadden wat betreft de buisjes.
Jill kan 23 oktober al terecht en het is een dagopname. De procedure op zich duurt nog geen kwartier, maar ze moet wel onder algehele narcose en daarom een paar uur in het ziekenhuis blijven.
Na ongeveer 6-12 maanden zullen de buisjes er vanzelf uitvallen en dan zal ze hopelijk oud genoeg zijn om geen oorontstekingen meer te krijgen. Maar bij 20% van de kinderen komt het wel terug en dan heeft ze een tweede set buisjes nodig. We gaan er maar vanuit dat 1 setje genoeg is.
Nu is het te hopen dat ze voor 23 oktober geen oorontsteking krijgt........

Kijk eens wat ik kan!

Precies 1 week geleden stond Jill ons ineens vanuit de box aan te kijken. Ze was gaan staan! De afgelopen week is er dus druk geoefend en Jill wordt steeds handiger. Net nu ik dacht dat het huis babyproof was kan ik alles nog een beetje hoger gaan wegzetten.

Even testen of papa het hek goed heeft vastgemaakt.
Wat zou er op tv zijn?
Wie heeft er speelgoed nodig? Onderzetters zijn veel leuker.

Onze patient

Jill heeft weer een oorontsteking. Deze keer aan beide kanten en het is inmiddels ontsteking nr. 5. Ze leek vorige week al verkouden en dan worden wij altijd extra alert, want daarmee begint het vaak. Maandag had ze bij de opvang verhoging en toen ze we 's avonds toch maar even naar de huisartsenpost geweest. Het leek allemaal goed te gaan de rest van de week, maar vrijdag werd Jill toch wel erg hangerig en had ze uiteindelijk een pyjama dag thuis.





Aanstaande vrijdag gaan we naar onze eigen huisarts en krijgen we hopelijk een verwijzing voor de KNO arts. Deze oorontstekingen komen ons nu iets te vaak en te snel terug en willen we weten of verder alles ok is en of er iets is wat we kunnen doen tegen de oorontstekingen. Waarschijnlijk niet, want onze huisarts vertelde ons dat het ene kind ze altijd heeft en het andere kind nooit. Gewoon een beetje pech en als ze ze eenmaal gehad hebben is het vaak wachten tot kinderen wat ouder worden en de buisjes langer waardoor ze het vanzelf vergroeien. Maar eens kijken wat de KNO arts te melden heeft...... wordt vervolgd dus.