Kom maar op!

Vanmiddag hadden we weer een afspraak met de gyneacoloog. Alles was prima. Bloeddruk 112/60, gewicht netjes en Baby lag mooi.
Ik vroeg aan de arts of ik met 41 weken ingeleid moet worden als alles goed blijft gaan. Ik "begin" namelijk nog steeds het liefste zelfs aangezien inleiden geen pretje was bij Jill en als een paar dagen extra me nog een kans zouden geven. Hij had hier niets op tegen al vertelde hij wel dat de kans op een uiteindelijke keizersnede wat groter is als je 41+ weken zwanger bent vanwege de grootte van de baby. Maar ook als je ingeleid moet worden gaat die kans omhoog.
Uiteindelijk is afgesproken om dinsdag op controle te gaan om ervoor te zorgen dat mijn bloeddruk netjes blijft, ik word ook 30 minuten aan de monitor gelegd om te kijken of Baby niet in stress is en ik krijg een echo om te kijken of ik nog genoeg vruchtwater heb. Is alles ok, dan krijg ik nog een paar dagen extra.

Aan het einde van de afspraak stelde de arts nog voor om te checken of ik al ontsluiting had. En dat bleek zo te zijn..... 2 cm en een ongeveer 75% verstreken baarmoedermond. Dat was meer dan genoeg om mijn vliezen te strippen. Dit heeft geen gegarandeerd succes, maar kan soms net het laatste zetje zijn dat nodig is om de boel op gang te krijgen. Bij deze procedure worden de vliezen van de baarmoedermond losgemaakt waardoor er hormonen vrijkomen die de baarmoeder klaarmaken voor de bevalling.

Nou kom maar op zei ik. Het was niet echt comfortabel, maar dat wordt de bevalling ook niet. Nu dus maar afwachten of dit het laatste zetje was.......to be continued.

Ehhhhh nee....

de baby zit er nog steeds in.

Het blijft me toch altijd weer verbazen hoe mensen kunnen vragen of de baby al geboren is. Het lijkt me toch altijd vrij duidelijk van niet als je met zo'n dikke buik voorbij komt waggelen. Maar het is natuurlijk goed bedoelt en iedereen leeft mee, maar grappig blijft het wel.

Vandaag weer een dagje thuis terwijl Jill naar de opvang is. Wat een luxe is dat zeg en ik weet bijna niet wat ik met mijn eigen tijd moet doen. Het is echt al ruim 2 jaar geleden (toen ik verlof kreeg met Jill) dat ik zo gewoon een hele dag thuis had met niets omhanden. Normaal gesproken is Jill of thuis of ik ben op mijn werk als ze naar de opvang is. En heel af en toe hebben we een oppas, maar nooit zo een hele dag.

Het is eerlijk gezegd wel lekker nu ik zo hoogzwanger ben vooral ook omdat Jill vast voelt dat er iets gaande is. De afgelopen dagen besloot ze toen ze wakker werd denken wij ineens "ik ben 2 en ik zeg NEE". Ze dramt en mokt en het woordje nee van onze kant veroorzaakt telkens een peuteraanval inclusief stampen, dikke tranen en rollen op de grond. Ik heb Jill nog nooit zo gezien. We proberen het maar wat te negeren. Ze slaapt en eet nog steeds goed en verder tellen we maar vaak tot 10. En als we op de opvang vragen of ze wat lastiger is dan anders is het antwoord natuurlijk nee. Het heeft dus echt met thuis te maken en ik geloof ook wel dat ze iets voelt.
Als die buien een graadmeter waren geweest voor wanneer ik ga bevallen dan had het gisteren toch echt moeten gebeuren..... maar helaas. Nu maar hopen dat die buien dus niet nog erger worden als ik echt bijna ga bevallen.

De uitgerekende datum kwam.....

....... en ging.

Bijna 40 weken zwanger en 1 meter rond.

Hmmmmmm

nou pap, het ziet er niet naar uit dat 3 oktober De dag wordt..............

Achtergrond aangepast

Aangezien we niet weten of de nieuwste Diehl Baby een jongen of meisje wordt is het tijd om de blog wat aan te passen in neutrale kleuren. Hopelijk kunnen we snel de lege velden invullen.

Een oktober verjaardag

Baby gaat met zekerheid een oktober verjaardag hebben. Sean en ik zaten pas voor de gein te kijken wat een mooie datum zou zijn. Daarbij moet je bedenken dat ze de datum hier in een ander formaat schrijven dan in Nederland. Hier is het maand-dag-jaar ipv dag-maand-jaar.

Als ik 5 dagen te laat beval is Baby's verjaardag 10-10-10. Al vind ik na alle kwaaltjes die ik de afgelopen dagen heb ontwikkeld (met name de jeuk!!!) 10-01-10 ook wel erg mooi. Maar dat betekend dat ik toch wel nu zo'n beetje moet beginnen met weeen.... helaas.

Volgens mijn vader wordt het 3 oktober. Jill is 3 juli dus dat zou wel leuk zijn. Ach het maakt natuurlijk ook helemaal niet uit, maar op zich wel grappig om over na te denken.