26 November 2010

23 November 2010

Miss Personality

Vera heeft al best wat verschillende gezichtsuitdrukkingen. Lachen, wat ze sinds een tijdje doet, is nog het beste, maar ook het moeilijkste te "vangen" op de camera....hopelijk volgen die foto's snel!

Ja wat!

Hoi mam! Drie keer raden wat ik zo wil. Eten!

Dromerig.

19 November 2010

Eten!

Vera kan eten, dat had ik al wel gemerkt natuurlijk. Maar nu we maten kleding en pakjes die Jill heeft gedragen kunnen vergelijken blijkt ze toch wel echt hard te groeien.

Zie hier foto's van Jill (4 maanden) en Vera (5 weken) in hetzelfde pakje:




Het pakje is nog wel wat groot voor Vera, maar ik geloof niet dat ze hier met 4 maanden nog in zal passen......

17 November 2010

Opa en oma's bezoek

Het is al weer een paar dagen geleden dat opa en oma naar huis gingen. Het huis is leeg en de meiden missen de extra aandacht (en mama de extra hulp) maar over het algemeen gaat het heel goed. Vera begint al een aantal keren per dag goed in haar bed te slapen en ongeloofelijk hoeveel je dan in die tijd gedaan krijgt. Jill blijft bezorgd om haar zusje en lijkt het al helemaal normaal te vinden dat Vera nu bij ons gezinnetje hoort. Afkloppen.

Hier zijn wat foto's van opa en oma's bezoek. We zijn vooral in en om het huis gebleven, maar dat alleen al was fijn. Samen koffie drinken, naar de speeltuin, voorlezen en bladderen en naar bed brengen van de meiden. Ook zijn oma en mama nog een keer lekker gaan winkelen en dat was fijn voor mama die eindelijk weer eens in haar kleren past!

Oma zat nog in de auto van het vliegveld toen opa al naar binnen gerend was om als eerste Vera vast te houden.

Jill laat Vera aan oma en opa zien.

Vera's navelstreng viel er pas na 3 weken af en oma mocht haar dus als eerste een "echt" bad geven. Daarvoor mochten we haar alleen met een washandje wassen.

Koffietijd!

Met z'n allen naar de speeltuin. Clover vraagt om extra aandacht nu het kon.....

13 November 2010

Vera 1 maand oud


Onze lieve, kleine meid is al weer 1 maand oud vandaag. De afgelopen 10 dagen is ze lekker verwend en bewonderd door opa en oma. En nu zijn we allemaal verdrietig dat het bezoek er weer op zit. Vera heeft het gelukkig nog niet zo door en slaapt nu in haar bedje. Dat gaat steeds beter en ze heeft al niet meer zo lang nodig om in slaap te vallen. Ook 's nachts slaapt ze nu in haar eigen bed. Over het algemeen wordt ze maar 1-2 keer per nacht wakker al was het afgelopen nacht wat vaker feest (voor haar dan, niet voor mama).

De dagen zijn druk met voeden, slapen en bezighouden van beide meiden, maar ik moet zeggen dat het me tot nu toe nog best is mee gevallen met 2 kids. Eens even kijken wat ik daar over een week over denk als ik het allemaal alleen moet doen zonder de hulp van opa en oma......

07 November 2010

Uitstapje naar de eerste hulp....

..... en nee, niet voor een tand door de lip, geschaafde knieen of onverklaarbare koorts van een van de kinderen. Mama was weer aan de beurt.

Afgelopen donderdag hebben we bijna 8 uur bij de eerste hulp gezeten omdat ik al een dag of 4-5 last had van onverklaarbare buikpijn. Het werd steeds erger en zat precies op de plaats van de blinde darm. Na een bezoek aan de huisarts werden we meteen doorgestuurd, want zij vermoedde een blinde darm ontsteking. Great.

Na een aantal verschillende artsen te hebben gezien, wat bloedprikken en een CT scan was het duidelijk. Mijn blinde darm was al ontstoken geweest en geklapt, maar gelukkig had mijn lijf hier een abces omheen gevormd en had ik geen klassieke symptomen als koorts, overgeven etc., maar had ik "alleen" buikpijn. Had mijn lijf dit niet gedaan dan had ik binnen 3 weken na de keizersnede nog een keer onder het mes gemogen om mijn blinde darm te verwijderen. Nu hoefde ik alleen maar twee sterke antibiotica via een infuus en de rest van de kuur mag ik thuis afmaken. Nu kan ik niet zeggen dat ik me al veel beter voel. Van die paardenpillen krijg ik nogal wat bijwerkingen waarover ik niet in detail zal treden en mijn buik doet nog steeds erg zeer wat niet heel handig is als er continue een baby opligt, maar altijd nog beter dan een operatie.

Dat was dus dikke pech en geen uitstapje waar je zin in hebt met een baby van 3 weken oud (Vera moest natuurlijk met de voeding mee), maar gelukkig zijn opa en oma hier want anders was het helemaal feest geweest met Jill 8 uur op de EH.

01 November 2010