Vandaag had ik met Vera een routine bezoek omdat ze ongeveer 2 weken oud is. Ze werd gewogen, gemeten en bekeken en is weer helemaal goed gekeurd. We hoeven pas terug als ze 6 weken oud is. Vera is inmiddels 4040 gram (75%) en bijna 55 cm (93%) lang. Hoe ze voor haar leeftijd zo lang is weet ik niet, want het is niet dat ze nou enorm lange genen van haar ouders heeft gekregen?
Aangezien Jill naar de opvang was vandaag en Sean op het werk ben ik met Vera alleen geweest. Ik mocht na 2 weken weer auto rijden en dat voelt toch wel fijn. Je bent meteen een stuk mobieler en niet zo aan huis gebonden.
29 October 2010
Terug naar het begin
Veel van jullie hebben me gevraagd of ik nu een keizersnede heb gehad en waarom.... dus nog even terug naar het begin.
Toen ik 41 weken zwanger was hadden we een afspraak bij de gyneacoloog. Zij kwam er bij het onderzoek achter dat Vera's hoofd boven op mijn schaambeen zat en er onmogelijk plaats zou zijn om hier achter te komen tijdens de geboorte. Mijn bekken waren dus gewoon niet gemaakt voor een natuurlijke bevalling. Er werd toen meteen besloten om de volgende dag een keizersnede uit te voeren. Natuurlijk baalde ik op dat moment enorm. Ik zag al weken af door jeuk en slapenloze nachten en nu zou het uiteindelijk allemaal nog voor niets zijn voor mijn gevoel. Maar ja, niets aan te doen en na een uurtje balen was ik er wel overheen. Mede door het feit dat de kans op scheuren van mijn oude litteken met de dag groter werd was het dat niet waard en moest ik het maar accepteren. Een gezonde mama en baby is toch het belangrijkst.
Of het nu kwam doordat ik me er bij neer had gelegd of omdat Vera het tijd vond, maar diezelfde avond (we waren net 2 uur uit het ziekenhuis) braken mijn vliezen. Het vruchtwater zat vol met meconium dus hup snel terug naar het ziekenhuis. Inmiddels had ik goede weeen en maakte goed vooruitgang. De artsen vonden het daarom verantwoord om maar even te "kijken" hoe het zou gaan en of ik op de een of andere manier toch tegen de verwachtingen in "normaal" zou kunnen bevallen.
Binnen 5 uur zat ik op 6 cm, maar daar bleef het bij en daar zat ik na 10 uur nog steeds op. Inmiddels had ik een ruggenprik, want ik had er niet veel hoop in dat het ging lukken en dan wilde ik wel zo comfortabel mogelijk zijn! Na deze tijd werd er alsnog een keizersnede uitgevoerd.
Het was dus allemaal prima zo. Ik heb er alles aan gedaan om het te proberen en het mocht niet zo zijn. Het feit dat ik niet ziek ben geworden deze keer hebben de bevalling en het herstel een positieve ervaring gemaakt en dan is de rest maar detail. En dat is dus ook al lang vergeten iedere keer als ik naar Vera kijk!
Toen ik 41 weken zwanger was hadden we een afspraak bij de gyneacoloog. Zij kwam er bij het onderzoek achter dat Vera's hoofd boven op mijn schaambeen zat en er onmogelijk plaats zou zijn om hier achter te komen tijdens de geboorte. Mijn bekken waren dus gewoon niet gemaakt voor een natuurlijke bevalling. Er werd toen meteen besloten om de volgende dag een keizersnede uit te voeren. Natuurlijk baalde ik op dat moment enorm. Ik zag al weken af door jeuk en slapenloze nachten en nu zou het uiteindelijk allemaal nog voor niets zijn voor mijn gevoel. Maar ja, niets aan te doen en na een uurtje balen was ik er wel overheen. Mede door het feit dat de kans op scheuren van mijn oude litteken met de dag groter werd was het dat niet waard en moest ik het maar accepteren. Een gezonde mama en baby is toch het belangrijkst.
Of het nu kwam doordat ik me er bij neer had gelegd of omdat Vera het tijd vond, maar diezelfde avond (we waren net 2 uur uit het ziekenhuis) braken mijn vliezen. Het vruchtwater zat vol met meconium dus hup snel terug naar het ziekenhuis. Inmiddels had ik goede weeen en maakte goed vooruitgang. De artsen vonden het daarom verantwoord om maar even te "kijken" hoe het zou gaan en of ik op de een of andere manier toch tegen de verwachtingen in "normaal" zou kunnen bevallen.
Binnen 5 uur zat ik op 6 cm, maar daar bleef het bij en daar zat ik na 10 uur nog steeds op. Inmiddels had ik een ruggenprik, want ik had er niet veel hoop in dat het ging lukken en dan wilde ik wel zo comfortabel mogelijk zijn! Na deze tijd werd er alsnog een keizersnede uitgevoerd.
Het was dus allemaal prima zo. Ik heb er alles aan gedaan om het te proberen en het mocht niet zo zijn. Het feit dat ik niet ziek ben geworden deze keer hebben de bevalling en het herstel een positieve ervaring gemaakt en dan is de rest maar detail. En dat is dus ook al lang vergeten iedere keer als ik naar Vera kijk!
27 October 2010
Van alles wat foto's
De ooievaar hangt er weer....deze keer met wat kunst en vliegwerk met een ladder.
Knocked out.
Vera's favoriete slaappositie.... let op de rommel op de achtergrond.
Lekker bij mama.
En nog een wakkere foto!
24 October 2010
Ons eerste familie uitje
Volgende week is het Halloween en natuurlijk moet er dus een pompoen worden uitgehold. Gisteren was het mooi weer en besloten we met z'n allen om een pompoen te gaan uitzoeken. Je merkt meteen dat je nu een gezin bent, want het was een hele klus om iedereen aangekleed en in de auto te krijgen. Maar na 35 minuten konden we toch met goede moed op pad. Vera sliep al snel in de auto en Jill had er zin in.
We hebben 4 pompoenen uitgezocht. Twee grote voor papa en mama en twee kleine voor de meiden. Al met al dus een erg geslaagd eerste uitje en voor Sean en mij een goede bevestiging dat het allemaal goed gaat komen!
We hebben 4 pompoenen uitgezocht. Twee grote voor papa en mama en twee kleine voor de meiden. Al met al dus een erg geslaagd eerste uitje en voor Sean en mij een goede bevestiging dat het allemaal goed gaat komen!
22 October 2010
Jill aan de slag voor Vera
Jill heeft met papa de letters voor Vera's muur geschilderd. Ze was geconcentreerd bezig en het eindresultaat mag er wezen!
21 October 2010
Die roze wolk bestaat dus toch
Vera was gisteren al weer 1 week oud en het is moeilijk voor te stellen hoe het was voor ze geboren werd. Huize Diehl is moe, hectisch en enigszins rommeliger dan mama graag ziet, maar heel gelukkig. Onze meiden doen het zo goed. Jill is erg bezorgd over haar zusje (nu nog genaamd Baby) en gaat zoeken waar Vera is als ze in haar bedje ligt te slapen. Gisterenochtend kwam Jill in de slaapkamer en begon spontaan een liedje te zingen voor Vera. Het liedje ging als volgt "Baby, baby, baby, baby", maar het was hilarisch. Sean heeft nog net een stukje kunnen filmen en zal dat binnenkort op de website plaatsen.
Jill vermaakt zich verder prima als ik Vera eten geef en al probeer ik op die momenten ook iets samen met Jill te doen, zoals voorlezen, meestal gaat ze zelf spelen. Vooral haar babypop is ineens erg in trek en ze geeft de pop eten, doet er een dekentje over, etc. Jill was de laatste 2 dagen wat ziek, maar is vandaag weer naar de opvang wat voor haar ook fijn is. Haar eigen ritme en even met haar vriendjes en vriendinnetjes spelen.
Vera is vooral druk bezig met slapen, eten en ons bezighouden zoals een nieuwe baby behoort te doen. Ze is en blijft een tevreden kindje die vooral heel erg houdt van kroelen en vastgehouden worden. Nu slaapt ze al bijna een uurtje in haar eigen bedje en dat is wel fijn. Even mijn handen vrij en voor Vera goed om te leren waar haar slaapplekje is. De afgelopen nachten heeft ze nog bij ons op de kamer geslapen, omdat ik nog niet zo heel mobiel was na de keizersnede, maar nu gaan we dat langzaam afbouwen.
Gisteren hadden we Vera's eerste checkup bij de kinderarts. Het consultatiebureau bestaat hier niet dus ga je de eerste paar weken regelmatig naar de kinderarts om te kijken hoe het staat met gewicht etc. Nou Vera is een strebertje, ze was in 3,5 dag (sinds we uit het ziekenhuis kwamen) bijna 300 gram aangekomen en zat met 3785 gram al weer bijna op haar geboortegewicht. En dat in een week tijd. De borstvoeding werkt dus goed! Verder zag alles er ook prima uit en Vera kon dus goedgekeurd mee naar huis.
Alles is dus ok en we genieten volop met ons viertjes. Sean is deze week lekker vrij en zal volgende week ook maar een paar uurtjes/daagjes als het nodig is gaan werken. Na die week komen opa en oma Musters al op bezoek en daar kijken we nu allemaal naar uit.
Hier zijn nog wat foto's van onze meiden.
Mama met Vera
After dinner dip
Papa met z'n meiden na een lange nacht.
Vera in de box.
Jill vermaakt zich verder prima als ik Vera eten geef en al probeer ik op die momenten ook iets samen met Jill te doen, zoals voorlezen, meestal gaat ze zelf spelen. Vooral haar babypop is ineens erg in trek en ze geeft de pop eten, doet er een dekentje over, etc. Jill was de laatste 2 dagen wat ziek, maar is vandaag weer naar de opvang wat voor haar ook fijn is. Haar eigen ritme en even met haar vriendjes en vriendinnetjes spelen.
Vera is vooral druk bezig met slapen, eten en ons bezighouden zoals een nieuwe baby behoort te doen. Ze is en blijft een tevreden kindje die vooral heel erg houdt van kroelen en vastgehouden worden. Nu slaapt ze al bijna een uurtje in haar eigen bedje en dat is wel fijn. Even mijn handen vrij en voor Vera goed om te leren waar haar slaapplekje is. De afgelopen nachten heeft ze nog bij ons op de kamer geslapen, omdat ik nog niet zo heel mobiel was na de keizersnede, maar nu gaan we dat langzaam afbouwen.
Gisteren hadden we Vera's eerste checkup bij de kinderarts. Het consultatiebureau bestaat hier niet dus ga je de eerste paar weken regelmatig naar de kinderarts om te kijken hoe het staat met gewicht etc. Nou Vera is een strebertje, ze was in 3,5 dag (sinds we uit het ziekenhuis kwamen) bijna 300 gram aangekomen en zat met 3785 gram al weer bijna op haar geboortegewicht. En dat in een week tijd. De borstvoeding werkt dus goed! Verder zag alles er ook prima uit en Vera kon dus goedgekeurd mee naar huis.
Alles is dus ok en we genieten volop met ons viertjes. Sean is deze week lekker vrij en zal volgende week ook maar een paar uurtjes/daagjes als het nodig is gaan werken. Na die week komen opa en oma Musters al op bezoek en daar kijken we nu allemaal naar uit.
Hier zijn nog wat foto's van onze meiden.
Mama met Vera
After dinner dip
Papa met z'n meiden na een lange nacht.
Vera in de box.
Subscribe to:
Posts (Atom)