En toen kwam OMA!

De timing kon haast niet beter want Irene kwam precies tussen onze vakantie en oma's vlucht in. Als je van "beter" kan spreken natuurlijk, want die orkaan heeft heel wat schade aangericht in ons kleine staatje.

Maar goed in het Noord-Westen van Vermont viel de schade mee en waren de wegen begaanbaar en dus vertrokken mama en Jill op maandag naar Montreal om oma op te halen. Er stond flink wat file, maar we waren precies op tijd voor een warm welkom. Jill stond helemaal te dansen en sloeg haar handen voor haar mond. OMA! Dat was het begin van 4 weken plezier, want ja, oma bleef lekker lang terwijl arme opa voor zijn werk naar Australie moest.

Oma had geluk, want de maand September is over het algemeen erg mooi qua weer en er is altijd veel te doen tijdens deze "harvest" maand. Zo begon het de eerste week met tropische temperaturen waar oma sinds het voorjaar in Nederland niet meer mee te maken had gehad. Het was flink warm, maar dat betekende: ijsjes eten in de tuin!


Maar ook op z'n tijd werd er een kopje koffie gedronken....


... en gekookt wat voor mama erg luxe was!


Talloze ritjes naar de speeltuin hoorden ook bij dit bezoek. Vooral op woensdagen was oma hier erg druk mee. Op woensdag doen papa en mama normaal samen de opvang van de meiden omdat we op die dag allebei moeten werken (mama vroeg en papa laat) en geen opvang hebben, maar omdat oma er nu was konden papa en mama samen op het gemak de deur uit terwijl de meiden zwaaiden en het geen probleem vonden dat wij vertrokken.


En op zijn tijd werd er ook een lekkere picknick gehouden, want dat prima weer hield maar aan en uiteindelijk heeft het maar 2,5 dag geregend en is het twee nachten wat kouder geweest.


Omdat het bezoek zo lekker lang was deze keer hebben we ook allerlei uitstapjes kunnen doen die ik in aparte verslagen zal beschrijven.

Hurricane Irene

Zondag 28 augustus kwam Irene ook langs Vermont. Hoewel de media de meeste aandacht had besteed aan de voorspelde schade in NY en North Carolina was Vermont veel harder getroffen. Zelfs in Nederland kwamen we met ons kleine staatje in het nieuws.

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/7666/Orkaan-Irene/article/detail/2874120/2011/08/29/Overstromingen-in-Vermont-door-Irene.dhtml

http://www.nu.nl/buitenland/2602949/helis-brengen-voedsel-plaatsen-vermont.html

In de "provincie" waar wij zitten viel het gelukkig mee al is er in onze tuin wel een boom omgewaaid. Phew.... gelukkig stond de wind de juiste kant op anders hadden we wel veel schade gehad.

Cape Cod - Dag 8

Snel naar huis want orkaan Irene was in aankomst! Overal op Cape Cod werden al maatregelen getroffen.



Als dat maar goed zou gaan en al helemaal omdat oma 2 dagen later naar Montreal zou vliegen voor haar bezoek.

Cape Cod - Dag 7

De laatste volle dag al weer. Nadat Kim en Ivy na een laatste speeluurtje weer op tijd vertrokken waren richting Vermont gingen we eens bedenken wat we de laatste dag nog wilden doen.

We besloten het rustig aan te doen aangezien de meiden de dag ervoor moe waren geweest en we de volgende dag weer een lange autorit voor de boeg hadden.



We zijn nog een laatste ochtendje naar het strand geweest en na het middagdutje waren we uitgenodigd bij Reese in het huisje. Daar hebben we nog wat tijd bij het zwembad doorgebracht en na een laatste barbeque zijn we ter afsluiting van de vakantie een ijsje gaan eten met z'n allen.

Een prima "low key" afsluiting van een drukke, maar fijne vakantie.

Cape Cod - Dag 6

Na een drukke dag en wederom vroeg opstaan werd het op de een na laatste dag toch een beetje te veel voor de meiden. Jill was moe en Vera was ook toe aan wat langere dutjes dan anders.
Dat maakten het geplande stranddagje voor Kim en Ivy wel wat anders dan gehoopt aangezien we al op tijd richting huisje moesten voor het middagdutje. De meiden zaten er gewoon even doorheen. Maar goed, gelukkig hebben ze nog wel samen gespeelt en na het middagdutje hebben we nog een wandeling gemaakt en samen weer fijn gegeten. Ook was Kim zo lief om op te passen waardoor papa en mama nog een avondje samen op stap konden!

Cape Cod - Dag 5

Volgens traditie ging om 6 uur het "alarm" af en konden we ons opmaken voor een volle, maar gezellige dag. Sean en Jill gingen tijdens Vera's dutje naar het strand en mama kon mooi alles (weer) inpakken voor ons uitstapje naar Chatham waar we een tweede poging gingen wagen om zeehonden te zien.
In Chatham komen iedere dag aan het eind van de ochtend de vissersboten aan en ze gooien de visresten in de zee waar de zeehonden op af komen. Jill kon ze op een gegeven moment ook zelf ontdekken en had de grootste lol!


Na het middagdutje kwam Reese met haar familie naar ons en zijn we allemaal naar het strand geweest. Toen we op het punt stonden een strandwandeling te gaan maken kwamen Kim en Ivy aan uit Vermont aangezien zij 2 nachten bij ons op bezoek zouden komen. Dat was een goede timing aangezien zij na de lange rit hun benen wel even wilden strekken.


Tijdens de wandeling hebben we nog een van de weinige familiefoto's kunnen maken al kun je Vera niet goed zien. Die deed op vakantie trouw nog een kort dutje voor het avondeten omdat ze iedere dag zo vroeg wakker was.

Reese en haar familie bleef bij ons barbequen en het was dus gezellig druk in ons huisje. Nadat ze vertrokken waren gingen Jill en Ivy samen slapen. Nou ja het was meer een soort van pyjamafeest...... het was rond half 9 pas stil geloof ik.

Cape Cod - Dag 4

Al voor vertrek bleek dat 2 families van onze opvang dezelfde week ook op Cape Cod zouden zijn. Zij huurden samen een huisje niet al te ver bij ons vandaan en een van de meiden is Jill's beste vriendin, Reese. We hadden dan ook afgesproken dat we elkaar zouden bellen om samen wat te ondernemen. Op maandagochtend ging de telefoon en de moeder van Reese vroeg "we gaan vandaag fietsen, gaan jullie mee?". Wij "fietsen, ja leuk hebben we nog niet veel gedaan deze vakantie".

We hadden na Vera's ochtenddutje (dat gelukkig al vroeg begint als je om 6 uur wakker bent) afgesproken bij de fietsenverhuur in het plaatsje Dennis. Vanuit daar begint een fietspad dat bijna de hele Cape doorkruist aangezien het vroeger een spoorlijn was.
Daar vertrok de stoet en regelmatig moest er gestopt worden om te wisselen van trailer, fietsstoel etc. Ook op zijn tijd voor een foto natuurlijk!

Op het omkeerpunt werd er gegeten en daar hoort een ijsje bij!

Vera was zo moe dat ze tegen het einde van de rit in slaap viel op de fiets.

Na een succesvolle middag op het strand lagen de meiden weer op tijd op bed en was het tijd voor papa en mama om samen te eten. Overal op Cape Cod verkopen ze kreeft en ons huisje had zelfs ook een pan om ze te koken. Levend, wel te verstaan. Dat vond ik toch wel erg sneu en ik had het ook niet zo op de levende kreeften die de middag bij ons in de koelkast hadden doorgebracht. Ze zaten dan wel in een zak, maar toen ik de koelkast heel voorzichtig open deed en Sean hard "boe" achter me riep had ik wel bijna een flauwte...... snel in die pan dan toch maar en genieten.....

Al blijft het sneu en kraakt het ook aardig!