Jill's eerste week bij de nieuwe opvang zit erop en wat een verschil!
Sean en ik waren dinsdag best nerveus toen we Jill voor het eerst wegbrachten. Natuurlijk hadden we weer een hoop adviezen, Jill's dagschema opgeschreven en twee volle tassen met spullen. Het leek meteen te klikken met Jill's juf en we gingen met een gerust gevoel weg. Toen we haar ophaalden bleek dat ze super geslapen, gespeeld en gegeten had. Geen vuiltje aan de lucht. Ook woensdag en donderdag gingen geweldig en we kregen zelfs te horen dat Jill zo'n makkelijk meisje is. Gisteren waren we wel benieuwd hoe het zou gaan, want toen moest Jill bij de oudere kindjes die al kruipen. Op dinsdag en woensdag zit ze nog bij de baby's, maar om haar al te laten wennen aan haar volgende groep gaat ze daar op donderdag heen. Jill zal waarschijnlijk binnen nu en niet al te lange tijd gaan kruipen en dan gaat ze daar 3 dagen per week naar toe. Op de vorige opvang vond ze het soms eng als er kindjes naar haar toekropen en was ze erg geintimideerd. Gisteren totaal niet en ze was met deze groep lekker naar buiten geweest. Ze had een prima dag gehad.
Natuurlijk zal er nog wel eens een dag komen dat het niet zo goed gaat. Maar dit was een super start en Sean en ik hebben er allebei een veel beter gevoel bij. Ik loop nu niet meer op mijn werk met mijn mobiel in mijn hand, met de vraag "wanneer gaat de opvang nu weer bellen".
Dit nieuwe schema bevalt ook wel. Het zijn 3 drukke dagen en gisterenavond was ik wel afgebrand, maar nu heb ik lekker een heel lang weekend.
Jill slaapt nu, het waren voor haar ook 3 drukke dagen, maar ik zal vanmiddag weer eens een foto maken. Opa en oma vinden dat ze zo verandert op het moment, dus dan wordt het weer eens tijd voor een foto, toch mam en pap?
27 March 2009
17 March 2009
Wat een rommeltje
Zo we zijn inmiddels in de derde week van ons werk/opvang avontuur beland en het is op zijn zachtst gezegd een rommeltje.
Samengevat hebben we in de 7 dagen dat we gebruik hebben gemaakt van de opvang het volgende meegemaakt daar:
- 1 virus opgepakt op dag 1
- 1 ouderavond over ons "moeilijke" dochtertje en haar geschiktheid voor de opvang
- 4 verschillende leidsters (gemiddeld 0.6 dagen met 1 en dezelfde leidster)
- 2 verloren geraakte telefoonlijstjes voor noodgevallen
- 2 omgegooide flessen en daardoor geen eten meer voor Jill (ook geen eten op de opvang dus of ik even heen en weer kon komen met eten --- nog geen sorry en ze wilden ons de schuld geven?!?)
- 2 gemiste dagen werk voor Sean en 1,5 voor mij
- 3 slapeloze nachten en
- ontelbare ergenissen en slechte gevoelens over de opvang en leiding.
De conclusie was dus gisteren na het zoveelste gedoe dat we een andere opvang moesten gaan zoeken.
Sean en ik zijn als gekken gaan bellen en hebben ook een instantie die werkt voor de universiteit erbij betrokken. Zij zijn ook voor ons gaan bellen en hadden om 16.30 u 's middags een relatief nieuwe opvang gevonden met nieuwe openingen omdat ze pas zijn uitgebreid. Daar heb ik dus meteen naar gebeld en de antwoorden/uitleg voelden al een stuk professioneler. Vanmorgen ben ik er met Jill gaan kijken en vanaf dinsdag gaat ze daar naartoe. De opvang voelde 100x beter, was ruim opgezet, 2 leidsters per groep die daar allemaal al geruime tijd werken en iedereen was er aardig en alles was verzorgd. Het is wel een stukje duurder, maar nu kan ik in ieder geval met een gerust hard naar mijn werk en ook op mijn werk blijven. Dat is ook wat waard en ja het is toch waar.... alles voor m'n jong (toch Sabine?? :) )
Samengevat hebben we in de 7 dagen dat we gebruik hebben gemaakt van de opvang het volgende meegemaakt daar:
- 1 virus opgepakt op dag 1
- 1 ouderavond over ons "moeilijke" dochtertje en haar geschiktheid voor de opvang
- 4 verschillende leidsters (gemiddeld 0.6 dagen met 1 en dezelfde leidster)
- 2 verloren geraakte telefoonlijstjes voor noodgevallen
- 2 omgegooide flessen en daardoor geen eten meer voor Jill (ook geen eten op de opvang dus of ik even heen en weer kon komen met eten --- nog geen sorry en ze wilden ons de schuld geven?!?)
- 2 gemiste dagen werk voor Sean en 1,5 voor mij
- 3 slapeloze nachten en
- ontelbare ergenissen en slechte gevoelens over de opvang en leiding.
De conclusie was dus gisteren na het zoveelste gedoe dat we een andere opvang moesten gaan zoeken.
Sean en ik zijn als gekken gaan bellen en hebben ook een instantie die werkt voor de universiteit erbij betrokken. Zij zijn ook voor ons gaan bellen en hadden om 16.30 u 's middags een relatief nieuwe opvang gevonden met nieuwe openingen omdat ze pas zijn uitgebreid. Daar heb ik dus meteen naar gebeld en de antwoorden/uitleg voelden al een stuk professioneler. Vanmorgen ben ik er met Jill gaan kijken en vanaf dinsdag gaat ze daar naartoe. De opvang voelde 100x beter, was ruim opgezet, 2 leidsters per groep die daar allemaal al geruime tijd werken en iedereen was er aardig en alles was verzorgd. Het is wel een stukje duurder, maar nu kan ik in ieder geval met een gerust hard naar mijn werk en ook op mijn werk blijven. Dat is ook wat waard en ja het is toch waar.... alles voor m'n jong (toch Sabine?? :) )
10 March 2009
Ziekenboeg
Nou dat was me het eerste weekje wel. Jill had inderdaad op dag 1 al een virus te pakken waar Sean en ik ook mee van hebben mogen "genieten". Ik werd vrijdag na het werk ziek en ben vandaag pas weer in staat tot het eten van iets anders dan beschuit en thee. Het was een hardnekkig virus, maar gelukkig was Jill er snel overheen. Sean werd pas ziek toen ik het ergste al had gehad dus we konden elkaar mooi opvangen.
Gisteren was Jill weer helemaal beter en is naar de opvang gegaan zodat Sean en ik nog echt een dag goed konden uitzieken, want met haar thuis is dat gewoon een stuk moeilijker. Op deze manier hadden we er allemaal baat bij. Wij konden bijkomen en Jill bleef toch in haar nieuwe ritme van naar de opvang gaan. Ik hoop nu alleen heel erg dat ze niet meteen virus nr 2 mee naar huis brengt deze week.
Zaterdag was ik dus erg ziek en Sean en Jill zijn samen naar de zwemles geweest en verder kwam de zorg van Jill ook bijna de hele dag op Sean neer. Ze hadden het samen erg gezellig en ik moest wel erg lachen toen ik 's middags beneden kwam. Daar zat Jill, nog in pyjama, met punkhaar en een Elvis slabbetje om.......

Gisteren was Jill weer helemaal beter en is naar de opvang gegaan zodat Sean en ik nog echt een dag goed konden uitzieken, want met haar thuis is dat gewoon een stuk moeilijker. Op deze manier hadden we er allemaal baat bij. Wij konden bijkomen en Jill bleef toch in haar nieuwe ritme van naar de opvang gaan. Ik hoop nu alleen heel erg dat ze niet meteen virus nr 2 mee naar huis brengt deze week.
Zaterdag was ik dus erg ziek en Sean en Jill zijn samen naar de zwemles geweest en verder kwam de zorg van Jill ook bijna de hele dag op Sean neer. Ze hadden het samen erg gezellig en ik moest wel erg lachen toen ik 's middags beneden kwam. Daar zat Jill, nog in pyjama, met punkhaar en een Elvis slabbetje om.......
05 March 2009
Virus nr 1 is in the house!
Nou dat begint lekker. Jill heeft haar eerste dag bij de opvang al een virusje opgelopen. Het begon van dinsdag op woensdag nacht met een keer overgeven, maar woensdagochtend leek ze weer levendig en ok om naar de opvang te gaan. Toen ik haar kwam ophalen had ze echter andere kleren aan en had ze 's ochtends haar fruithapje weer overgegeven en ze had ook een keer diarree gehad. Thuis leek het wel te gaan en na wat avondeten sliep ze goed. Vanmorgen kwam echter haar hele ontbijt er weer net zo hard uit en nu is Jill wel echt ziek. Ze eet alleen een liga en drinkt wat water met roosvice. Gelukkig slaapt ze veel en dat lijkt wel te helpen.
Morgen moet Jill dus meteen thuisblijven van de opvang. Ik had wel verwacht dat ze wat meer ziek zou zijn, maar op dag 1 al.....
Morgen moet Jill dus meteen thuisblijven van de opvang. Ik had wel verwacht dat ze wat meer ziek zou zijn, maar op dag 1 al.....
03 March 2009
Daar zijn ze dan...
Dag 1 zit erop!
Gisteren was mijn eerste dag terug op het werk nadat ik 8 maanden met Jill thuis was geweest. Zondagmiddag begon ik wel wat nerveus te worden en ik wilde zondagavond alles klaar hebben zodat ik me gisteren niet hoefde te haasten. 's Nachts redelijk goed geslapen, maar ik was wel voor de wekker wakker. Nadat Sean en ik onszelf hadden klaargemaakt voor de dag was Jill om 7.00 u al wakker en hoefden we haar gelukkig niet wakker te maken. Zoals gepland zaten we om 7.30 u in de auto en kwamen we mooi op tijd op de opvang aan. Jill's spullen die we vorige week hadden weggebracht waren al mooi opgeborgen in Jill's kastje waar de leiding haar naam op had geplakt samen met een pinguin. Dat was fijn te zien dat ze klaar voor haar waren.
Het afscheid was even slikken, een dikke kus en weglopen, maar gelukkig had Jill op dat moment al 3 speelgoedjes bij elkaar geraapt en had niet eens door dat we weggingen. Phew, dat was stap 1. Op het werk aangekomen was iedereen belangstellend, maar gelukkig gingen we ook gewoon meteen aan de slag en werden mijn gedachten naar het werk toe getrokken. Ik merkte al wel vrij snel dat er voor mij die dag net zoveel nieuwe indrukken zouden zijn als voor Jill, want na 8 maanden kinderliedjes is het even overschakelen naar de wetenschap. De ochtend ging snel om 12.00 u heb ik even naar de opvang gebeld. Op dat moment zat Jill aan haar lunch en had ze net geslapen. Ze had wel een paar moeilijke momenten gehad, maar het ging allemaal goed. Het bleek dat ik het langer had kunnen volhouden dan Sean, die om 10.00 u al gebeld had hoe het met zijn kleine meid ging.
De dag ging snel, maar naarmate het einde van de werkdag in zicht was kon ik toch niet meer wachten en wilde ik zo snel mogelijk naar Jill toe. Sean had hetzelfde idee en ik was ook blij dat hij mee ging, want het sneeuwde hier enorm en de wegen waren erg glad. Dat wil je liever niet op je eerste dag als je gedachten toch al wat zijn afgeleid. Bij de opvang aangekomen was Jill net aan het slapen en we konden nog even met de leiding praten. Het was een goede eerste dag geweest, maar ze konden wel merken dat Jill snel te veel gestimuleerd wordt en dat ze het daarom wel een aantal keer moeilijk had gehad. Dat hadden we ook wel verwacht en zal in de loop der tijd wel beter gaan.
Thuis aangekomen was Clover ook heel blij om ons weer te zien, want die was ook 8 maanden verwend met iemand thuis. Jill heeft haar avondeten op en lag om 18.30 u al op bed. Ik merkte thuis, buiten het moe zijn, niets aan haar en dat was fijn. Al met al dus een geslaagde eerste dag en nu is het fijn dat ik vandaag weer lekker thuis ben bij Jill. Als ik vandaag weer had moeten werken had ik het wel moeilijk gevonden.
Vandaag is Jill 8 maanden en ik zal mijn best doen een foto van haar te maken. Maar ze is al voor de tweede keer een dutje aan het doen vandaag omdat ze nog zo moe is van gisteren......
Het afscheid was even slikken, een dikke kus en weglopen, maar gelukkig had Jill op dat moment al 3 speelgoedjes bij elkaar geraapt en had niet eens door dat we weggingen. Phew, dat was stap 1. Op het werk aangekomen was iedereen belangstellend, maar gelukkig gingen we ook gewoon meteen aan de slag en werden mijn gedachten naar het werk toe getrokken. Ik merkte al wel vrij snel dat er voor mij die dag net zoveel nieuwe indrukken zouden zijn als voor Jill, want na 8 maanden kinderliedjes is het even overschakelen naar de wetenschap. De ochtend ging snel om 12.00 u heb ik even naar de opvang gebeld. Op dat moment zat Jill aan haar lunch en had ze net geslapen. Ze had wel een paar moeilijke momenten gehad, maar het ging allemaal goed. Het bleek dat ik het langer had kunnen volhouden dan Sean, die om 10.00 u al gebeld had hoe het met zijn kleine meid ging.
De dag ging snel, maar naarmate het einde van de werkdag in zicht was kon ik toch niet meer wachten en wilde ik zo snel mogelijk naar Jill toe. Sean had hetzelfde idee en ik was ook blij dat hij mee ging, want het sneeuwde hier enorm en de wegen waren erg glad. Dat wil je liever niet op je eerste dag als je gedachten toch al wat zijn afgeleid. Bij de opvang aangekomen was Jill net aan het slapen en we konden nog even met de leiding praten. Het was een goede eerste dag geweest, maar ze konden wel merken dat Jill snel te veel gestimuleerd wordt en dat ze het daarom wel een aantal keer moeilijk had gehad. Dat hadden we ook wel verwacht en zal in de loop der tijd wel beter gaan.
Thuis aangekomen was Clover ook heel blij om ons weer te zien, want die was ook 8 maanden verwend met iemand thuis. Jill heeft haar avondeten op en lag om 18.30 u al op bed. Ik merkte thuis, buiten het moe zijn, niets aan haar en dat was fijn. Al met al dus een geslaagde eerste dag en nu is het fijn dat ik vandaag weer lekker thuis ben bij Jill. Als ik vandaag weer had moeten werken had ik het wel moeilijk gevonden.
Vandaag is Jill 8 maanden en ik zal mijn best doen een foto van haar te maken. Maar ze is al voor de tweede keer een dutje aan het doen vandaag omdat ze nog zo moe is van gisteren......
01 March 2009
Jill begint met sinaasappels
Jill begon deze week met sinaasappels. Mama schilt ze heel goed en haalt alle velletjes weg. Dan kan Jill gewoon ze grijpen, beetje persen, en naar binnen werken. Ze doet dat al veel beter dan maar een week geleden. Niet altjid in een keer, maar door haar doorzettingsvermogen krijgt ze de stukjes binnen!
Subscribe to:
Posts (Atom)