Jill naar de yoga

De winters zijn hier lang en koud en vandaar had ik een aantal maanden geleden besloten dat we iets met Jill moesten ondernemen dit jaar. Jill moest tenslotte toch haar energie wat kwijt als 2,5-jarige peuter en mama moest ervoor zorgen dat ze niet knettergek zou zijn na 4 maanden sneeuw. Zo gezegd zo gedaan en na wat navraag en een internet zoektocht werd er besloten voor yoga. Jill is toch wat verlegen in grote groepen en een drukke gymzaal leek me dan ook niet zo'n goed idee. Vandaag hadden we de derde les en ook papa ging mee die daardoor meteen zelf ook aan beweging toekwam. Het ging nu al weer een stuk beter dan de eerste twee weken. Jill begint de zaal en oefeningen nu te herkennen en komt ook wat los ten opzichte van de andere kinderen en de juf die het leuk doet.

Mama en Vera mochten vandaag toekijken en foto's maken.

Zomaar een ochtendje thuis

Een pakje uit Nederland

Jill kreeg gisteren een pakje met de post. Een nieuwe, zelfgemaakte trui van oma.... ze was er maar wat blij mee toen ze het uitpakte. Heerlijk dat ze zo van kleine dingen kan genieten en de trui komt goed van pas nu het hier berekoud is. Vanmorgen -20!!!!

Vera is 3 maanden

Onze Vera is al weer 3 maanden en dat betekent dat het vanaf nu alleen maar makkelijker wordt.... toch? Ik denk wel echt dat de eerste paar maanden het lastigst zijn en nu is Vera inderdaad al veel voorspelbaarder dan ze de eerste paar weken was. Ze is nu tussen voedingen langer wakker en vrolijk en ze kan zichzelf vrij aardig bezig houden. Maar ze is en blijft ook een echte knuffelkont die het liefste vastgehouden en rondgedragen wordt.
Terug kijkend op deze eerste 3 maanden met Vera moet ik zeggen dat de overgang van 1 naar 2 kinderen me best mee is gevallen......dat was tot ik begon met werken vorige week. Toen sloeg de chaos weer even toe en ik vraag me af hoe ik ooit nog ergens op tijd zal zijn. Maar als ik over 3 maanden schrijf over Vera (die dan 6 maanden is) is het vast allemaal routine.
Ik hoop ook dat ik tegen die tijd kan schrijven dat Vera consequent slaapt. Vera's slaaproutine is hetgeen waar we de laatste 3 maanden nog het meest mee geworsteld hebben geloof ik. Niet het laten wennen van Vera aan Jill (die is nog steeds helemaal gek op haar zusje die ze nu Miss Vera noemt), niet het bijkomen van de bevalling, niet het verschonen van talloze luiers op 1 dag en zelfs niet het aankleden van 2 kinderen in de winter als ik Clover wil uitlaten. Nee, de slapenloze nachten, die blijven toch het vervelendst. Vera heeft nu een redelijk patroon te pakken waarin ze sinds ongeveer 3 weken 's avonds met Jill naar bed gaat rond 19.00 u en rond 23.00 u heeft ze nog een laatste voeding. We hebben fijn onze avond terug, maar 's ochtends is ze standaard tussen half 5 en half 6 wakker en dat is toch wel erg vroeg als je die laatste voeding op je hebt genomen (Sean en ik doen deze om de beurt nu). En dan zullen we het nog maar niet over haar hazenslaapjes overdag hebben. Dat ging in het begin wel ok, maar baby's die van de ene naar de andere voeding slapen heb ik nooit gehad. De afgelopen week was echter zwaar aangezien ze maximaal 45 minuten per keer sliep en alles bij elkaar een uurtje of anderhalf over de gehele dag genomen. Vandaag ging het wel beter en sliep ze wel een keer 2,5 uur achter elkaar met wat hulp. Dat deed ze in het begin ook, maar ineens was dat over. Het zou ook goed kunnen komen doordat Vera nu alle nieuwe indrukken van de opvang te verwerken krijgt.
Het is vast ook weer een fase en we mogen erg tevreden zijn met hoe het nu gaat in zo'n relatief korte tijd. Jill en Vera zijn gek op elkaar, we eten al zeker een maand geen kant en klare noodmaaltijden meer, we krijgen het allemaal iedere dag voor elkaar om te douchen, we krijgen gemiddeld toch zo'n uurtje of 6 slaap aan een stuk en er zijn meer goede dan slechte dagen!

Zo dat zit erop!

Mijn eerste werkweek zit er weer op. Het is nu vrijdagavond 20.00 u en ik overweeg serieus om zo naar bed te gaan. Wat een pittige week!
Ik was even vergeten hoeveel je mee moet nemen voor een baby naar de opvang, flesjes, melk, kleren....etc. En dat natuurlijk bovenop alle sneeuwkleding en lunchtrommel van Jill. Vanaf nu dus chronisch te laat op mijn werk..... maar ja.
Op zich ging het best goed. Vera is deze week maar halve dagen geweest om te wennen en woensdag was Sean thuis bij de meiden. Voor mij dus nog niet zo intensief. Vera sliep zoals verwacht niet goed bij de opvang, maar was wel tevreden geweest. Nu maar hopen dat dat volgende week zo blijft want aan het einde van de dag na talloze hazenslaapjes is dat vaak wel anders.

Het was best ok om weer op het werk te zijn. De eerste dag was met wat gemengde gevoelens, maar ik vind mijn werk leuk en dat maakt het makkelijker. Mijn collega's waren blij me weer te zien en voor mij was het ook fijn om weer onder de mensen te zijn. Ik ben nog lang niet door de 100+ emails heen die waren binnen gekomen tijdens mijn verlof, maar ja, dat komt wel.

Jill vond het leuk dat Vera nu ook bij de opvang blijft en vanaf volgende week mag ze haar zusje regelmatig gaan bezoeken in de babykamer.

Nou dat zit erop, over een half jaar denk ik "was dat nu alles", maar nu was het toch best een zware week. Fijn weekend allemaal!

Jill is 2,5 jaar!

Vandaag is Jill 2,5 en vorige week zeiden Sean en ik nog tegen elkaar dat ze nu echt een meisje aan het worden is. Niet meer onze mollige baby, maar een klein mensje met een eigen willetje en eigen karakter. Het is erg schattig om te zien en Sean en ik vinden dit allebei een erg leuke fase (op het af en toe "ik ben 2 en ik zeg nee" na dan).
Jill babbelt er vrolijk op los, zegt iedere dag weer nieuwe woorden, ze slaapt super en eet (meestal) goed. Waar is de tijd gebleven dat ze net zo klein en onvoorspelbaar was als Vera nu is?

Jill is dus echt een grote zus en ze is maar wat trots op deze rol........


Ze liggen nu allebei te slapen en vooral Vera is zich er (gelukkig) niet van bewust dat ze morgen voor het eerst naar de opvang gaat. Ja mensen mijn verlof zit er op en er zal dus waarschijnlijk weer wat meer tijd tussen de stukjes op deze website zitten. Alles is voorbereid en we zijn er klaar voor, maar wat zal het wennen zijn en ik zal mijn meiden wel missen zeg!

Happy New Year!!!!!

Bij deze wensen wij iedereen een heel gezond, gelukkig en voorspoedig 2011 vanuit Vermont.

Gisteren zijn we naar Burlington gegaan om oud en nieuw te vieren. En nee, we stonden niet om middernacht met twee kinderen in de kou, maar we zijn naar het kindervuurwerk om 18.00 u gaan kijken. Op die manier kon Jill voor het eerst vuurwerk zien en konden we toch nog een beetje met de Nederlanders oud en nieuw vieren aangezien het om 18.00 u onze tijd, middernacht is in Nederland.

Jill had het naar haar zin in de stad. Er waren allerlei festiviteiten en we zijn zelfs nog met de meiden gaan uiteten! En ja, we hebben ook gegeten want ze gedraagden zich allebei super.

Na het vuurwerk zijn we naar huis gegaan en zowel Jill als Vera lagen om half 8 op bed. Sean en ik hebben toen samen met een glaasje rode wijn 2010 nog eens doorlopen en konden toen om 24.00 u op het nieuwe jaar toosten..... en toen snel naar bed want de meiden waren al weer om 7.00 u wakker natuurlijk (als je het troosten van Vera om 3 uur niet meetelt).



Vandaag zijn we volgens traditie gaan wandelen bij Shelburne Farms en nu begint de realiteit in te zetten. Volgende week gaan zowel Sean en ik weer aan het werk. Wat zal dat weer wennen worden en wat zal ik mijn meiden gaan missen!